Hospiteren. Het is iets waar ik in maart aan begonnen ben. Het is een hele nieuwe wereld; eentje die ik nog niet eerder betrad. En guttegut, wat kom je via dit ietwat ongemakkelijke fenomeen toch in memorabele situaties terecht!

Toen ik vier jaar geleden naar Zwolle verhuisde, heb ik eigenlijk heel veel geluk gehad. Via de buurvrouw van de achternicht van de beste vriendin van mijn tante (of iets in die trant), kwam ik bij een nieuwbouwproject terecht; er was die zomer een studentencomplex gebouwd in Zwolle-Zuid met 88 grote studentenkamers. Je kon je ervoor inschrijven en dan kwam je op de wachtlijst te staan. Dikke vette bummer dat ik nummer 89 was. Tot ik, de dag voor Lowlands, gebeld werd dat een meisje af had gezien van de aan haar toegewezen kamer en ik er per direct in kon. In alle vroegte scheurden mijn moeder en ik de volgende ochtend naar Zwolle om de contracten te tekenen, ik ging vier dagen feesten op Lowlands en kon toen mijn mooie stulp in Zwolle betrekken.

Nou, zo gemakkelijk gaat dat in Utrecht dus duidelijk niet (no shit, captain Obvious). In februari werd ik Zwolle en het op en neer reizen naar Utrecht dusdanig zat, dat ik besloot op zoek te gaan naar een kamer. Nu woon ik al vier jaar in een groot, fijn huis en ben ik 22 jaar, dus ik ga niet akkoord met kamers van het formaat bezemkast a la 400 euro. Nou zijn er al aardig wat mooie, grote en betaalbare kamers voorbij gekomen. Maar daar hebben we het al: hospiteren. Nog nooit gedaan, veel horrorverhalen over gehoord, kortom; jaiks.

Mijn eerste keer hospiteren moest dan ook gelijk de mafste zijn. Op de site stond toch duidelijk ‘studentenhuis’. Toen ik het uitnodigingsmailtje kreeg met daarin; ‘mij moeder woon daar’, begon ik me toch wel een beetje zorgen te maken. Maar ach, we gaan gewoon een kijkje nemen. Ik bel aan, een vrouw van rond de 40 doet open, dus ik stel me voor (dit zal vast ‘mij moeder’ zijn). Dan zegt ze dat ze de schoondochter is. De tussendoor gaat open, twee kleine keffertjes rennen op me af (ik hou niet van honden), gevolgd door een klein, oud vrouwtje. Alarmbellen in mijn hoofd. Een rondleiding door het huis, een instructie over hoe vaak er visite en jongens over de vloer mochten komen en een panisch verhaal over dat de douchedeuren ten allen tijde schoon moesten zijn later, besloot ik de kamer vriendelijk doch zeer vastberaden af te slaan.

De tweede kamer die ik ging bezichtigen, was een stuk beter. Ik baal er nog steeds van dat ik hem niet gekregen heb. Lunetten-Noord, groot huis, grote kamer, zeven hele leuke mensen. Ik werd er een beetje ongemakkelijk van dat alles wat ik zei werd opgeschreven in een collegeblok en dat ik op de foto moest om het plaatje bij het verhaal te onthouden, maar al met al was het erg gezellig en vond ik het erg jammer dat ik het niet geworden was.

De derde kamer bezocht ik gisteravond. Een huis met drie meiden. Zestien meisjes hadden ze uitgenodigd, drie per half uur. De meisjes die het huis uit gingen waren er ook bij, dus uiteindelijk zaten we met zeven meiden in een kamer met Prosecco, bier en een hoop gekakel. Het was eigenlijk erg gezellig, al ergerde ik me enorm aan het meisje naast me, die heel hard haar best deed heel veel te vragen, te vertellen en de leuke, jonge, hippe, overactieve studente uit te hangen. “Ik hockey! Ik ben bij een studentenvereniging gegaan! Ik hou ook van tennis!” Ik had al gauw het idee dat ik niet helemaal het meisje was dat ze zochten.

Ik zit niet bij een studentenvereniging (daar krijg ik namelijk kriebels van). Ik zit niet op hockey (daar krijg ik namelijk kriebels van) en ik ben niet 24/7 sociaal en in voor een ‘huisborrel’. Ik vind het vervelend in een kwartier te moeten bewijzen hoe ont-zet-tend leuk ik ben, al snap ik heel goed dat het zo werkt. Ik denk dat ik na nog een paar avondjes sociaal verantwoorde antwoorden wel de ‘hang of it’ ga krijgen. Tot de tijd dat ik een mooie kamer in Utrecht heb, zal ik in het hospiteercircus blijven en ik ben heel benieuwd wat voor mooie verhalen er nog zullen volgen.

***
Soof studeert Wijsbegeerte aan de universiteit in Utrecht en is druk op zoek naar een fijne woonruimte. Daarnaast is ze druk met stukken schrijven, bijvoorbeeld voor PinkBullets! Meer van Soof lezen?

Delen

<script src="http://static.ak.fbcdn.net/connect.php/js/FB.Share" type="text/javascript"></script><script type="text/javascript" src="http://tweetmeme.com/i/scripts/button.js"></script>

Bekijk alle logs van Soof