Mooie dingen hoeven niet altijd fijn te zijn. 'Jeruzalem' is een bloedstollend goedgeschreven boek, maar met een enorm deprimerend verhaal. Of eigenlijk zes mooie deprimerende verhalen.

Zes mensen zwerven door een onbekende stad ergens in Centraal-Europa. Mylia is ziek. Ze zal over niet al te lange tijd sterven aan haar ziekte en dat weet ze. Dat kan ze aan. Maar de pijn is verschrikkelijk. Nu loopt ze 's nachts door de straten en is ze op zoek naar een plaats om haar blaas te legen. Vlak voordat ze flauw valt van de pijn, lukt het haar om haar oude vriend Ernst te bellen. Mylia heeft hem leren kennen toen ze door haar man Theodor naar het Georg Rosenberghospitium werd gestuurd om te genezen van haar psychische kwalen. Theodor had gehoopt dat hun relatie beter zou worden als ze zich eindelijk liet behandelen, maar als ze in het hospitium zwanger wordt van Ernst, besluit hij van haar te scheiden.

Theodor zwerft diezelfde nacht ook over straat. Hij is op zoek naar een prostituee die hij eerder die avond heeft ontmoet, Hanna. Hanna is echter op zoek naar haar platonische vriend Hinnerk. Hij heeft een oorlogstrauma en wil nog wel eens vergeten dat hij nu in vredestijd leeft. Tot slot zwerft ook de kleine Kals over straat. Hij is op zoek naar zijn vader Theodor, maar heeft geen idee dat zijn echte vader, Ernst, en zijn moeder Mylia ook door de straten zwerven. Als twee van deze mensen elkaar tegen het lijf lopen, neemt het verhaal een duistere wending.

Stukje bij beetje leer je als lezer deze mensen en hun levensgeschiedenis kennen. Voor allemaal vat je in meerdere of mindere mate sympathie op en dat maakt het dreigende onheil ook zo spannend. Al vrij snel heb je door dat er iets ergs gaat gebeuren, die nacht, in die stad, maar wat weet je niet precies. Zal Theodor zijn ex-vrouw tegen het lijf lopen? Zal Kals erachter komen wie zijn echte vader is? Of gaat Hinnerk door het lint en doet hij Hanna iets aan?

Auteur Tavares weet de spanningsboog bijzonder goed op te bouwen en daardoor wil je per se doorlezen, ook al kun je op je sloffen aanvoelen dat er iets naars gaat gebeuren. En als het dan gebeurt, dan voel je je heel bevredigd en tegelijkertijd sip.

Wat ik al schreef, mooie dingen hoeven niet per se fijn te zijn. Jeruzalem is een verschrikkelijk mooi boek, met originele verhalen en heeft me vanaf pagina een weten te boeien. En dat het me met een gedeprimeerd gevoel achter heeft gelaten, draagt om eerlijk te zijn alleen maar bij aan de schoonheid, omdat nu eenmaal niet alles een mooi en gelukkig einde heeft. Jeruzalem krijgt vier van de vijf roze kogels.

Uitgeverij Querido
Maart 2011
226 bladzijden

Bekijk alle logs van Judith