In haar ontzettend fijne mooie-dingen-column schreef Nathalie over liefde aantreffen in de kroeg waar je nooit komt, en zij jou. Toevallig weet ik uit ervaring hoe mooi dat is, en het riep dan ook wat woorden op.

er vloeit adrenaline
er was net een microfoon

het is precies die ene druppel
langs mijn bierglas, die ik volg

precies die ene druppel
het was een traan, vlakbij je oog

er is wel ruimte op de bar
maar mijn glas raakt dat van jou

zodat een druppel van dat iets
jou ook raken zou

er vloeit adrenaline
ik hoor vaag een metronoom

en met elke zachte tik
gebeurt er minder om ons heen

elke zachte tik
is een van jouw vingers op mijn been

er vloeit adrenaline
we lopen al synchroon

jouw adem geeft me rillingen
en ik blijf steken op een toon

Bekijk alle logs van Fille