Dit is de tweede keer dat ik voor een aantal weken in Engeland woon. En natuurlijk ben ik goed geïntegreerd: ik eet fish&chips, koop goedkope kleren en kijk naar de Britse televisie. Maar in sommige opzichten zal ik altijd een buitenstaander blijven.

Het strand van Weymouth in Zuid-Engeland, augustus 2007

Er zijn minstens vier dingen waar Britten aan kunnen zien dat ik absoluut geen Brit ben.

1. Ik fiets.
Dat is uitzonderlijk. De meeste Britten gaan, net als veel Nederlanders, met de auto of het openbaar vervoer naar hun werk. De fiets is geen vervoermiddel, dus als ze niet met de auto of de bus gaan, dan lopen ze. Het is twintig minuten lopen van mijn huis naar mijn werk en dit is voor de meeste Engelsen een volstrekt normale afstand om lopend af te leggen.
Nu heb ik tijdelijk een fiets kunnen lenen van een collega. Een paarse mountainbike, want stadsfietsen met kettingkasten en bagagedragers heb je hier niet. Er zijn in de stad niet veel fietspaden, dus als fietser ben je het veiligst af op het trottoir. De andere fietsers die ik tegenkom hebben een trainingsbroek en een reflecterend hesje aan: fietsers zijn sporters hier, behalve ik dus.

2. Ik neem mijn eigen tas mee als ik boodschappen ga doen.
Je kunt hier net als in Nederland een degelijke plastic tas kopen in de supermarkt, of je kunt gratis van die slappe zakjes pakken. Net als in Nederland heb ik één keer een tas gekocht bij de ASDA en sindsdien neem ik die steeds mee als ik boodschappen ga doen. Alle andere winkelende mensen pakken echter de gratis tasjes. Ik zag een vrouw voor 350 pond (420 euro) inkopen doen, waarnaar ze haar hoog met plastic zakjes opgetaste winkelwagentje maar met moeite recht kon houden.

3. Ik drink thee zonder melk.
Dat is echt heel raar. Koffie gaat nog: als je 'black coffee' bestelt, krijg je koffie zonder melk. Maar dat je thee zonder melk zou willen drinken, begrijpt echt niemand.

4. Als ik het koud heb, trek ik een jas aan.
De Brit niet, zeker de Britse pubers niet. Als je 's avonds uitgaat, is een jas uit den boze, ook al vriest het. Zodra in het voorjaar de eerste zonnestralen zichtbaar zijn, laten de Britten hun jas ook thuis. Je ziet ze winkelen in alleen een shirt. Als je in de zomer naar de kust gaat, dan liggen bij 18 graden de meeste Engelsen te zonnen; de kinderen zwemmen dan in zee. Koud? Ach ja, het is allemaal relatief.

Bekijk alle logs van Suzan