Mijn vader nam mij mee naar multi-culti dingen zoals Ruigoord en veel bruine cafés zoals het Schuim, waar ik dan als klein meisje tussen een stel volwassen pubers liep.

Jacques Brel schreef er al eens een nummer over op z’n Frans. Gevolgd door Acda en Munnik op zijn Nederlands. Nu ga ik erover schrijven op zijn Asha’s in het Nederlands. Want zoals Kris de Buyne ook al zingt: in ieder mensenhart daar vind je Amsterdam.

Maar Amsterdam zit niet zomaar in mijn hart. Mijn vader woont al heel lang in Amsterdam, al in ieder geval zo lang als ik leef. Ik woonde altijd samen met mijn moeder ergens anders, maar om het weekend ging ik naar hem toe. Om het weekend ging ik even op vakantie naar die immens grote stad Amsterdam. Mijn vader nam mij mee naar multi-culti dingen zoals Ruigoord en veel bruine cafés zoals het Schuim, waar ik dan als klein meisje tussen een stel volwassen pubers liep.

Later werd Amsterdam nog meer, ik ging de stad wat verkennen. Shoppen in de Kalverstraat, picknicken in het Vondelpark en uren neuzelen in Scheltema op het Koningsplein. Ook de terrasjes werden vaak bezocht om te kijken naar de vrije Amsterdammers, die er alles aan doen om er zo goed en uniek mogelijk uit te zien. Iedere keer als ik weer in de trein zat naar de stad der steden, in de tram door de straten zoefde, langs de grachten, de pleinen, de gezellige mensen, kreeg ik weer een gevoel van thuis. Ook al ben ik nu al een aantal maanden niet in Amsterdam geweest, toen ik afgelopen dinsdag met Pink Bullets naar het Blogbal ging, kreeg ik weer precies hetzelfde gevoel en zelfs sterker omdat ik er al zo lang niet was geweest.

Sinds 2000 woon ik in ’s-Hertogenbosch, maar elke keer als ik die stad in rijd, met mijn fiets door de straten fiets, langs de pleinen en de mensen, is mijn gevoel van thuis ver te zoeken. Ooit heb ik geprobeerd om in Amsterdam mijn weg te vinden. Als zeventienjarige nieuwe student probeerde ik op het Media College een nieuw leven op te bouwen als Amsterdamster. Maar man, wat werd ik gek van Amsterdam!

Elke dag liggen er minstens drie grote hoofdwegen open voor verbouwing, elke ‘moderne moeder’ moet zo nodig op een bakfiets rijden met minimaal drie kids, auto’s rijden op de stoep, fietsers rijden op de straat en wandelaars lopen op het fietspad. Als je even naar de supermarkt om de hoek wilt, kun je daar een half uur voor uittrekken, als je even naar de kroeg wilt moet je er een uur voor uittrekken eer je er bent en picknicken in het Vondelpark is ook meer een bijeenkomst van picknickers waarbij je half op het kleedje van je buurman moet gaan zitten, wil je een beetje ruimte hebben. En niet te vergeten Koniginnendag, waar je voor moet vluchten omdat iedereen op straat dichter op elkaar gepakt staat dan sardientjes in een blik.

Amsterdam zit in mijn hart, maar ik denk dat ik het voorlopig hou als vakantiepark waar ik eens in de zoveel tijd heen zal gaan. Misschien dat ik over een aantal jaar besluit die kant op de verhuizen, als tweede poging Amsterdam echt mijn thuishaven te laten worden. Maar dan moet Amsterdam wel uitgebouwd zijn, rij ik misschien zelf in een bakfiets (overigens niet als moeder en zeker niet met drie kids) en fiets ik zelf, naast het rijden met mijn auto over de stoep, op de straat. Maar dat zien we dan wel.

Bekijk alle logs van AshaSchoonheid