Twee weken geleden schreef ik een column over mijn nichtje die later trol wil worden. Ik heb haar beloofd om weer in de pen te klimmen en gedichtjes te gaan schrijven over trollen, heksen, kobolden en meer van dat soort schatjes.

Het eerste resultaat heb ik inmiddels getest op mijn nichtje en ze was heel enthousiast. Vooral het coupletje over de snottebel kan haar niet vaak genoeg herhaald worden.

Als ik groot ben word ik trol

Als ik later groot ben word ik trol, kobold of gnoom.
Lekker treiteren en pesten,
dat is mijn grote droom.

Geen brandweerman, prinses of kok, geen dierenarts, geen juf.
Geen astronaut of kapitein,
dat is me veel te suf.

Ik wil plagen, sarren, pesten, treiteren en jennen
zodat iedereen die me kent
alleen nog weg wil rennen.

Ik word trol, een hele vieze, met een snottebel.
Tot aan de grond, een hele lange,
zo’n vieze groene lel.

En ’s nachts wanneer jij ligt te dromen in je warme bed
trek ik de dekens van je af
dan heb ik dolle pret.

Ik kietel stiekempjes je voet en trek hard aan je haar.
En als je daarvan wakker wordt
is er niemand daar.

Ik verstop me en wacht af, totdat je weer gaat dromen.
Begin dan helemaal opnieuw
en laat mijn vriendjes komen.

Samen pikken wij je knuffels, je speelgoed en je boeken.
Zodat wanneer je wakker wordt
je alles op moet zoeken.

Ja, ik word trol ik weet het zeker of kobold of gnoom.
Ik kan niet wachten tot ik groot ben,
het is mijn grote droom!

© Ingrid Bosch

Ik heb de smaak weer helemaal te pakken en ben weer volop aan het kinderdichten. Eerdere gedichtjes van mij lezen? Kijk dan eens bij De teckel van mijn oma, Het depressieve spookje of klik hier voor een overzicht van al mijn columns.

Bekijk alle logs van ingrid