- ‹ vorige
- 4983 of 6212
- volgende ›
Ik dacht in volledige anonimiteit op te kunnen gaan in de sportende massa op de sportschool. Dat had ik mooi mis. De sportschool is niet alleen om te sporten. Ook om contacten te leggen. Dat wist ik niet. Maar ik maakte op de eerste dag al contact met een gespierde, ordinaire, freefight-achtige man. Heel sociaal.

Ik stond op de crosstrainer, me lekker uit te sloven, veel harder te crosstrainen dan ik eigenlijk kan. Anderen doen dat ook. Mannen vooral. En veel van die mannen doen aan vechtsport denk ik, want tijdens het rennen, of crosstrainen, maken ze vechtbewegingen met hun handen. Vuisten eigenlijk. Ze slaan de lucht helemaal aan flarden.
Na afloop van een stukje crosstrainen of iets anders, moet men het apparaat schoonpoetsen. Met papier uit een papierrolhouder en een spuitfles met schoonmaakspul. Ik vind het altijd heel lastig om het papiertje op te vouwen, omdat ik dan denk dat mensen dan denken te weten hoe ik mijn wc-papier opvouw. Als ik een man een stuk papier zie verfrommelen, dan schiet zijn wc-moment ook bij mij door mijn hoofd en dan vraag ik me af hoe zo’n papierprop de boel schoon krijgt.
Ik moest dus ook papier halen en de handgrepen van mijn apparaat schoonmaken. Nog nooit zoveel gepoetst in mijn leven! Op mijn sportvestjack staat de naam van het theater waar ik werk. Ik liep langs een man die ook op zo’n apparaat stond en hoorde hem wat zeggen. Ik haalde mijn oordoppen uit mijn oren en zei: ‘Wat zeg je?’ Ik verstond hem namelijk niet. Hij vroeg me wat dat was, dat wat op mijn vestje staat. Ik zei dat het een theater is. Hij kende het niet. Ik vertelde hem dat het een héél groot theater is. Hij kende het nog niet. Hij komt denk ik nooit in een theater, ondanks dat hij vroeg of hij nu gratis naar de voorstelling mocht. Ik zei: ‘Nee’. Hij lachte wat en balde zijn spier waardoor de tatoeage bijna knapte. En hij knipoogde toen hij zag dat ik naar huis ging, erop vertrouwend dat we de volgende keer weer gezellig kletsen.
Mensen op de sportschool hebben tijdens het sporten dus extreem de behoefte om contact te leggen en over sporten te praten. Of over andere dingen. En zelfs als je daar geen behoefte aan hebt, gebeurt het toch.
Ik ben dus sportief. En sociaal. En ik kan ineens behoorlijk goed poetsen!
Reacties
25 februari, 2011 - 17:33
Hahaha, heel leuk die link met wc-papier vouwen, nooit zo bij stilgestaan eigenlijk dat ik dan DAAR aan zou kunnen denken.
26 februari, 2011 - 01:00
eerlijk gezegd beetje rare link, een propje papier om iets schoon te maken heeft toch niets te maken met de manier waarop je al dan niet je kont afveegt
26 februari, 2011 - 09:55
Ik snap de link van het opvouwen van een schoonpoetsdoekje naar wc-papier wel, meteen zelfs. En besef ook dat ik mijn schoonpoetsdoekje hetzelfde opvouw als mijn wc-papier. Verontrustend. Het zal nooit meer hetzelfde zijn in de sportschool vrees ik...
Deze kleine mentale schok daargelaten, kan ik je aanraden om de 'sportschoolblik' te oefenen. Aaf Brandt Corstius behandelt die blik uitvoerig in het Handboek voor de Moderne Vrouw, maar in het kort komt het erop neer dat je oogcontact vermijdt met opgeblazen tatoeagekleerkasten en ander glimmend gespuis. Net als bij gorilla's in de mist, eigenlijk. Succes!
Nill desperandum
26 februari, 2011 - 11:38
Het wc-papier vouwen begreep ik ook meteen. Ik doe dat ook altijd, zelfs als ik een stuk keukenrol in mijn handen heb als ik gemorst heb.
28 februari, 2011 - 09:38
gespierde, ordinaire, freefight-achtige man... gezellige types daar.
1 maart, 2011 - 09:58
hmmm, niets voor mij dus zo'n sportschool. Al die Ben Saundersachtige typjes die het momenteel zo goed doen bij de dames.....en daarvan wil ik al helemaal niet weten hoe ze een bips afvegen.
Nieuwe reactie inzenden