Een bizar verhaal over de dood van mijn voormalige beste vriend

Tot op het laatste moment, toen hij bloedend in mijn schoot lag, dacht ik dat het een grapje was. Lekker dramatisch, samen zelfmoord plegen, ha ha. Ik dacht zeker te weten dat hij blufte. En ik dacht zeker te weten dat hij zeker wist dat ik aan het bluffen was. En nu is mijn voormalige beste vriend dood.

Nu zie ik onze relatie plots in een heel ander perspectief. Waren alle grappen die we de afgelopen jaren samen maakte, stiekem toch geen grappen? Meende hij het als hij met een hysterisch stemmetje riep; 'als ook dit niet lukt, moet je me doodmaken, serieus!'. En als ik dan antwoordde dat ik met alle liefde zijn hart uit zijn borstkas wilde trekken en lekker rond wilde woelen in zijn organen, dacht hij dan dat ik het meende?

We praatten vaak over de dood en over morbide zaken. Over hoe we mensen wilden vermoorden, inclusief alle bloederige details en hoe we elkaar zouden vermoorden als onze vriendschap over zou zijn. 'Als jij niet meer mijn beste vriendin wilt zijn, heb ik alles zo erg verneukt, dat ik net zo goed dood kan zijn.' Ik was het met hem eens, destijds, omdat ik dacht dat we lekker aan het chargeren waren, zoals we zo vaak deden. Nu ik in zijn dode ogen kijk, besef ik pas dat hij het meende.

Want daarom zouden we samen zelfmoord plegen. Onze vriendschap is dood. Nu nog doder, omdat hij dood is, maar toen hij nog leefde, een paar minuten geleden, was onze vriendschap al dood. We zouden nog een keer samenkomen, om 'samen zelfmoord te plegen'. Ik begreep dat als nog een keer samen op de hele wereld en elkaar kankeren om vervolgens voorgoed afscheid te nemen. Hij ook, alleen was zijn interpretatie van 'voorgoed afscheid nemen' iets drastischer dan die van mij. Na mijn verhuizing zou ik hem toch nergens meer tegen het lijf kunnen lopen.

Ik vraag me nu af of mijn verhuizing wel door gaat. Misschien gelooft de politie niet dat hij zelfmoord heeft gepleegd en kom ik in de gevangenis terecht. Dat zou me wat wezen. Misschien kan ik beter eerst Peter R. de Vries bellen en daarna pas 112. Ik moet nu wel snel beslissen wat ik ga doen, maar ik kan het niet opbrengen om hem van mijn schoot te duwen.

Zijn dood ziet er niet vredig uit. Hij ziet er niet uit alsof hij voor eeuwig fijn slaapt en droomt. Hij ziet er pijnlijk en kapot uit. Al zal dat wel komen doordat de helft van zijn hoofd over mijn vloer en muur uitgesmeerd is. Een ding moet ik die lul nageven, hij kan wel goed mikken. Er is niets op mij gespetterd, ik werd pas vies nadat hij dramatisch opzij viel. Zou dat zijn laatste gedachte zijn geweest? 'Ik moet me nu wel opzij laten vallen, zodat ik haar onder het bloed en hersenvocht kan smeren!' Het is dat de vriendschap al over is, want dit vind ik dus echt niet kunnen.

Pas nu word ik kwaad. Wat voor fucking eikel ben je als je zelfmoord pleegt in het appartement van je voormalige beste vriendin? En dacht die schurfterige zak hooi echt dat ik ook zelfmoord zou plegen? Waarom? Ik heb een leuk snoetje, een goddelijk lichaam een hoog IQ en hordes aanbidders. Misschien was dat het wel. Had hij gehoopt dat hij een graantje mee kon pikken van mijn geluk en succes? En wil hij me zo betaald zetten? Boos duw ik hem van mijn schoot af. Zijn ogen zijn nog steeds open en ik heb bijna het idee dat hij me verwijtend aankijkt terwijl ik de mevrouw van 112 probeer uit te leggen dat ik geen ambulance nodig heb, maar een lijkwagen en de politie. Ik mag nergens heen en ik moet aan de lijn blijven.

Alsof ik ergens heen kan, terwijl er een dooie in mijn appartement ligt. Het lijk van mijn voormalige beste vriend. Die me nooit meer wilde zien omdat ik verliefd ben geworden, terwijl we hadden gezworen om samen als zure vrijgezellen door het leven te gaan. Het ontzielde lichaam van de zielloze man die beweerde dat hij mijn nieuwe vlam met iemand anders had zien zoenen. Een leugenaar en een intrigant, die blijkbaar geloofde dat ons zelfmoordpact echt was.

Al vraag ik me af wie nu echt de debiel is. De dode psychopaat die toch al niets aan de wereld toevoegde, of het egocentrische morbide wijf dat dacht dat hij echt een vriend was en net als zij van alles een grap maakte.

***

Mucho Mia?

Bekijk alle logs van Mia

Reacties

Anoniem (anoniempje) schreef:

Ik twijfel over 't antwoord op de vraag die je stelt. Ik denk niet dat 'debiliteit' debet aan deze situatie is. Het klinkt alsof je vriend een nogal ongezond-afhankelijke
relatie met jou had en jij daar tot op zekere hoogte bewust van was.

Je was het (in gematigde vorm) met hem eens toen hij zei: 'Als jij niet meer mijn beste vriendin wilt zijn, heb ik alles zo erg verneukt, dat ik net zo goed dood kan zijn.' Maar je kan je niet voorstellen dat hij denkt dat jij je leuke snoetje, goddelijke lichaam, hoge IQ en hordes aanbidders voor hem zou opgeven. Als hij dood is trek je de conclusie dat hij geen ziel had en toch niets toevoegde aan de wereld.

Hij lijkt morbiditeit te hebben gebruikt als een middel om nader to jou te kunnen komen, om een soort commitment aan jou te kunnen ontlokken. Het zou kunnen dat hij dat op een andere manier niet kon, of niet durfde, of dacht dat dit de enige manier was, omdat dit het enige was dat hij jou te bieden had. Voor jou was het meer vermaak dan iets anders, hij faalde dit in te zien.

Misschien had je echt niet door dat hij psychische problemen had, maar 't lijkt erop dat je je vriend hebt gebruikt als klankbord van je eigen 'duistere kant'. Nergens laat je merken dat jullie vriendschap, voor jou, uit iets anders dan dat bestond: empathie, begrip of wederzijds respect komen in 't hele stuk niet voor.

Het is hoe dan ook niet jouw schuld - hij had zijn eigen geestelijke sores onder ogen kunnen komen. Toen hij zelfmoord pleegde in jouw nabijheid heeft hij jou opgezadeld met zijn dood - iets waar je met recht boos over bent.

Daarnaast moet wel worden gezegd: een zelfmoordpact is nooit een goed idee. En de kans dat iemand die zoiets aanbiedt geestelijk labiel is zit er dik in - het is iets te makkelijk om dan te doen alsof je nooit enige aanleiding had om 't serieus te nemen.

Als je dit verhaal verzonnen hebt: goed geschreven. Je hebt ongeveer alles wat ik hierboven geschreven heb gesuggereerd zonder 't al te letterlijk op te schrijven en je weet 't dilemma in de laatste regel te vatten.

Als er iets van waarheid in zit lijkt 't me een zeer heftige gebeurtenis en hoop ik dat je in gesprek gaat met een professionele behandelaar, als dit nog niet het geval is.

Nathaliefje schreef:

..."Het is dat de vriendschap al over is, want dit vind ik dus echt niet kunnen"...

Amen Mia. Dat kan echt niet! En de reageerder hierboven heeft misschien, wellicht, eventueel en mogelijkerwijs een puntje. Je maakt een hoop narigheid mee. Vooral dat bloed hè. Ik heb gehoord dat het een venijnig goedje is, dat zich moeilijk laat opruimen. Toitoitoi!

Nill desperandum

Anoniem (anoniempje) schreef:

Achteraf genant hoe serieus ik hier op heb gereageerd. Ik moet vaker de deur uit. Ik voel me net iemand die boze brieven stuurde naar de Osdorp Posse in de jaren 80.

En denk eraan kinders, een zelfmoordpact is geen spelletje!

Nicky (anoniempje) schreef:

Het heeft je weer even van je straat gehouden...

Nieuwe reactie inzenden

  • Toegelaten HTML-tags: <a> <em> <strong> <cite> <code> <ul> <ol> <li> <dl> <dt> <dd> <img> <object> <embed> <iframe> <script> <param> <i> <b> <code> <center> <quote> <u>
  • You can use BBCode tags in the text. URLs will automatically be converted to links.
  • Regels en paragrafen worden automatisch gesplitst.
    • tweetmeme.com
    • facebook.com
    • youtube.com
    • break.com
    • pinkbullets.nl
    • flabber.nl
    • metacafe.com
    • dailymotion.com
    • myspace.com
    • hyves.nl
    • twitter.com
    • nu.nl

Meer informatie over formaatmogelijkheden