“Echt iets voor jou”zei A toen ik maandagochtend om kwart over zeven mijn sportschoenen aan deed. Wat hij bedoelde was: je bent echt gestoord. Ik kon nog een halfuur onder het zachte, warme dekbed kruipen, maar ik ging de koude, donkere straat op. Waarom??

Ik rende weg van huis, richting Scheveningen. Er zat geen hond achter me aan. Ook geen seriemoordenaar met een goede wekker. En ik hoefde nergens naartoe. Maar ik ben een ochtendmens. Zo’n irritante, die bij één piep van de wekker naast het bed staat en tijdens het ontbijt al hele gesprekken wil voeren. Een ochtendmens dat een beetje doelloos gaat rennen.

Eigenlijk vond ik hardlopen nogal saai. Ik was een mooiweerloper. Alleen als het zonnig was trok ik mijn sportbroek aan voor een rondje door de bosjes via de duinen naar het strand. En alleen in het weekend, want met die kromme paadjes in de bossen kan ik niet navigeren. Ik heb toch al het richtinggevoel van een gedrogeerde cavia. Soms was ik na een uur thuis, soms na anderhalf uur. Goed voor mijn conditie, maar ik moest wel een eindsprintje trekken om thuis mijn blaas te legen.

Nu vlieg ik voor dag en dauw langs humeurige fietsers en slaperige forenzen. Lachend, want ik ren met Renate Wennemars. “Het gaat heel goed” tettert ze in mijn oor, “Houd dit tempo vast!” Renate staat op een serie mp3’s, waarmee je kunt trainen om 5 of 10 kilometer te lopen. Op de mp3’s staat een trainingsschema, waarbij je steeds een paar minuten moet rennen en dan een paar minuten wandelen. Bij het rennen hoor je snelle muziek en bij het wandelen langzame.

Zo raas ik met de Black Eyed Peas in mijn oren door de straten. Renate tussendoor: Nog 30 seconden! En je mag weer gaan wandelen. Op vrijdag train ik binnen, dan doe ik bedrijfsfitness. Dan sta ik op de loopband in een grijzig fitnesszaaltje waar je rent met uitzicht op een betonnen muur. Renate vraagt tussen de muziek door: “Kijk eens om je heen, loop je in een mooie omgeving?”

Andere jaren bedacht ik het me te laat, maar nu heb ik me inschreven. Met een paar vriendinnen ga ik meedoen aan de City Pier City loop in Den Haag. Die is al in maart. Nu heb ik dus echt een stok achter de deur. In mei is de Marikenloop in Nijmegen, waar ze na afloop een pastaparty hebben en mooie t-shirtjes. Eten en kleding: daar verleid je een vrouw wel mee. Die loop staat dus ook op de agenda.

Nu zie ik op Facebook updates van vriendinnen die weer even lekker hebben gerend. Elke keer rennen is weer een stap dichter bij die loop. Als je fris onder de douche vandaan komt, ben je weer extra fit en tevreden. Bovendien kun je nog meer koekjes en chocola eten, mmm..

Doelloos? Nou, dat valt wel mee.

Meer Columnbullets van mij lezen?

Bekijk alle logs van Elly