Bernlef lijkt maar niet van ophouden te weten en komt deze maand dan ook met een nieuwe roman; De een zijn dood.

Wim Terlinde werkt bij Erf & Recht, waar hij erfgenamen opspoort van overleden mensen die geen nabestaanden lijken te hebben. Als iemand namelijk geen erfgenaam heeft, krijgt de belastingdienst de erfenis.

Roderick Vos wordt dood in zijn appartement gevonden en al snel wordt Terlinde ingeschakeld om iemand te vinden die recht heeft op de erfenis van ruim twee ton. Vos was een eenzame man, met weinig vrienden. Hij had een kleine boekdrukkerij, waar hij boeken in kleine oplage drukte en uitgaf. Terlinde besluit contact op te nemen met een aantal schrijvers die zich door Vos uit hebben laten geven en op die manier leert hij Sofie kennen.

De jonge Sofie is blij dat Roderick Vos dood is, want hij heeft de inhoud van haar boek gebruikt om misbruik van haar te maken. In haar boek schrijft ze heel openhartig over hoe ze vroeger misbruikt werd en hoe ze een imaginair vriendinnetje verzon - Katrien - die haar hielp terwijl ze door haar vader verkracht werd. Verbitterd merkt ze op dat zij recht heeft op de erfenis, na alles wat Roderick haar aan heeft gedaan.

Terlinde heeft het te doen met Sofie, maar hij kan haar niet helpen. Als er geen officiele nabestaande is, gaat het geld naar de beslastingdienst, zo simpel is het. Gelukkig is hij goed in zijn werk en komt hij er al snel achter dat Vos nog familie heeft. Francien Vos is de dochter van zijn broer en heeft zodoende recht op die twee ton. Hij hoeft haar nu alleen nog maar te vinden en ook deze klus zit erop.

Als hij haar uiteindelijk in Schotland heeft gevonden, blijkt dat Francien helemaal gek is geworden en met een psychose op is genomen. Hij ontdekt dat Francien ook door Roderick is misbruikt, maar zolang zij psychotisch is, kan ze de erfenis niet accepteren en zal het geld uiteindelijk toch bij de belastingdienst terecht komen.

Hij gaat terug naar Nederland en zoekt Sofie weer op. Ze spreken af dat zij zich voor zal doen als Francien, zodat zij de erfenis krijgt, die ze dan deelt met Terlinde. Hij regelt een vals paspoort voor haar en zonder problemen wordt het geld op haar rekening gestort. Omdat ze niet weet wat ze met het geld moet, besluit ze naar Schotland toe te gaan, om de echte Francien te helpen. Francien is inmiddels ontslagen uit het ziekenhuis, maar is nog steeds behoorlijk in de war. Aanvankelijk is ze dan ook erg gelukkig met de vreemde vrouw die haar zomaar komt helpen, maar dat slaat onverwachts om, met verschrikkelijke gevolgen...

Het boek bestaat uit vier delen en elk deel wordt vanuit een ander perspectief verteld. Het eerste deel, vanuit het perspectief van Wim Terlinde, vond ik het meest interessant. Het derde deel, vanuit het perspectief van Francien, was het spannendste gedeelte van het boek. Dus na de eerste drie delen was ik behoorlijk onder de indruk van dit verhaal. Het is een spannend verhaal, met een originele invalshoek. Door de verschillende vertellersperspectieven ontdek je steeds nieuwe elementen en dat is erg prettig.

Helaas vond ik het vierde deel, waarin je alle antwoorden krijgt, schril afsteken bij de andere drie delen. Simpelweg doordat ik de vierde verteller niet ken en het net lijkt alsof hij alleen in het leven is geroepen om alle antwoorden uit de eerdere delen te beantwoorden. Hierdoor is het einde wat koud, afstandelijk en klinisch. Daarom krijgt 'De een zijn dood' maar drie van de vijf roze kogels, terwijl het er makkelijk meer had kunnen scoren.

Uitgeverij Querido
6 januari 2011
208 bladzijden

Meer boeken?

Bekijk alle logs van Judith