Vorige week schreef de Turkse Yildiz over haar dilemma. Kan ze met haar vriend Benjamin de kerst doorbrengen in een hotel of kan ze haar familie die schande niet aandoen? Na lang wikken en wegen heeft ze voor Benjamin gekozen.

Terwijl Benjamin aan het inchecken was bij de lobby van het hotel, zat ik achter een computer mijn mail te beantwoorden. De zenuwen gierden door mijn hele lichaam. Het was eindelijk zo ver, nu kon ik er niet meer onderuit. Ik schreef Madelief, een vriendin van de universiteit, dat ik sexy lingerie had gekocht en dat het hotel heel mooi was versierd, met kerstbomen en honderden lichtjes. Op Facebook zag ik dat mijn vader online was. Eerst overwoog ik met hem te chatten, maar daar zag ik snel van af. Benjamin had ons ingeschreven bij de receptioniste en droeg mijn handkoffer op de trap naar boven, ondanks de aanwezigheid van een lift. Hij had kennelijk geen geduld meer.

Het uitzicht op de boulevard was geweldig, vooral onder deze winterse omstandigheden. Al vrij snel toverde Benjamin een fles whisky uit zijn rugzak. Hij zei dat het lekker was, en dat het een ontspannend gevoel gaf. Van mijn geloof mag ik eigenlijk niet drinken, maar er mag zoveel niet van de islam. Als ik zou leven zoals dat van mij werd verwacht, kon ik die dagen, op eerste en tweede kerstdag, ook niet met Benjamin in dat hotel logeren. Laat staan dat we een relatie mochten hebben! Het eerste glas dat ik leegdronk, viel best zwaar. Ik had een brandend gevoel in mijn lichaam en ik werd een beetje duizelig.

Benjamin dronk zijn whisky met gemak op. Hij zei dat hij en zijn vrienden regelmatig op de sociëteit zware drank nuttigen, dat was de cultuur daar in dat gebouw, vertelde hij gekscherend. Ik had Benjamin nog nooit zien drinken. Soms gingen we weleens in een kroeg zitten, vaak in een andere stad, maar dan dronk hij alleen fris. Deze omstandigheden waren onwennig, vooral voor mij, want als ik naar hem keek, zag het eruit alsof hij zich opperbest voelde. Hij zette een muziekzender op en begon mee te neuriën met een bekend deuntje. Ik zat op de hoek van het bed, nipte wat van de whisky en voelde me enorm zenuwachtig. Ergens leek het of hij anders was, niet de Benjamin die ik de afgelopen twee jaar heb leren kennen.

Na het diner in het restaurant, dat ik overigens maar kil en veel te druk vond, gingen we nog wat borrelen aan de bar. Het tempo waarin Benjamin dronk, baarde mij zorgen. Hij kreeg rode wangen en ik zag vocht op zijn voorhoofd. Het leek erop dat hij dronken was - of aangeschoten, op zijn minst. Aan de bar dronk ik twee glazen wijn, veel meer dan ik aankan, want ik ben immers een ongeoefende drinker. Tegen middernacht gingen we terug naar onze kamer. Ik voelde dat er iets ging gebeuren, maar het was geen prettig gevoel, het hing meer als een molensteen om mijn nek. Al vrij snel begon Benjamin mij te zoenen, anders dan normaal, veel heftiger en lomper ook. Hij begon te voelen aan mijn borsten, iets wat hij nooit eerder had gedaan.

Ik had gehoopt dat we lange, romantische gesprekken met elkaar zouden voeren, en dat Benjamin en ik uiteindelijk, als het gevoel klopte, tot de ultieme intimiteit zouden komen. Maar niets was minder waar. Hij had maar één doel. Hij wilde alleen met mij naar bed. Seks! Daar draaide het om voor hem. Met mijn gevoelens en aarzelingen hield hij al lang geen rekening meer. Hij wierp me op het bed met zijn krachtige armen, klom op mijn lichaam en scheurde mijn nieuwe blouse van mijn lijf. Toen trok hij mijn broek en string omlaag, en begon me wild, als een bezetene, te beffen. Ik probeerde me te verzetten, maar hij leek wel in een ziekelijke trance. Benjamin was een beest geworden. Ik was zijn prooi.

Vanaf dat moment werd ik pas echt bang. Ik schreeuwde de longen uit mijn lijf, krijste om hulp en huilde aan een stuk door, maar het leek alsof niemand mij kon horen. Benjamin drukte soms zijn palm op mijn mond, zodat ik geen geluid zou maken. Ik voelde hem in mij glijden. Het deed heel erg pijn. Als ik hem smeekte om te stoppen, schold hij mij uit voor hoer en hij zei dat ik dit wilde. Na een uur viel hij in slaap. Ik bleef een poos verstijfd naar het plafond staren, zachtjes huilend. Na een tijdje durfde ik me te bewegen. Ik zag dat het laken rood was geworden, met bloed besmeurd. Toen keek ik naar Benjamin, die aan het snurken was. Hij had me van al mijn dromen beroofd. Ik vroeg me af of ik mijn familie ooit nog onder ogen durfde te komen.

Yildiz schrijft onder een pseudoniem. Echte naam is bij de redactie bekend.

Bekijk alle logs van Redactie