Ik ging naar de kapper. Naar de salon bedoel ik. Zo heet dat daar. En in de salon staan verschillende gradaties kappers. Of hairstylisten. Ik heb de minste in rang. Dat wist ik niet eens. De hoogste in rang staat voorin de zaak bij het raam, te boetseren. Of prostitueren. En dat is me toch een partij grappig!

Deze opperknipper is een man. Ik was te vroeg voor mijn afspraak en heb hem vanaf het bankje vlak voor zijn knipdomein eens grondig bestudeerd. Hij ‘knipte’ een leuke man met een bos redelijk lange, donkere krullen. Die duidelijk spijt had van zijn dure topstylist, want hij keek, net als ik, ook wat eigenaardig toen zijn stylist ongeveer een half uur aan zijn haar stond te trekken, af en toe de deur van de salon dichtdeed wanneer deze openstond en mij en nog twee wachtenden thee aanbood en dit vervolgens ging zetten. En kwam brengen. Hij had het heel druk met van alles, behalve knippen. Er lagen denk ik vijf plukjes haar op de grond.

Omdat hij zelf waarschijnlijk ook vond dat wat hij tot nu toe had gedaan niet erg topstylisterig over kwam, pakte hij zijn schaar en een flesje met gel-achtig spul en smeerde dit kundig op de knipkanten van de schaar. De man zei iets onverstaanbaars, waarop de topkapper knipbewegingen maakte met de schaar en de draden liet zien die tevoorschijn kwamen door het stroperige goedje. Hij trok nog wat aan de man zijn krullen en knipte twee piepkleine haarpuntjes weg. Dat was het. Dat hele circus met de schaar en dat spul was voor die twee lullige puntjes!

De knipgod heeft ook een management achtige functie, want hij hield de boel strak in de gaten. Toen iedereen om mij heen op het bankje eerder aan de beurt was dan ik, legde hij zijn schaar weg en vroeg aan mij wie mij zou knippen. Ik zei haar naam en hij liet de man weer eens alleen achter in de etalage. Hij liep naar mijn kapster, ver achter in de zaak, om haar te vertellen dat ik er al was. Ze had me allang gezien, gezwaaid en ik had al naar haar geknikt, dat ik zag dat ze alleen nog even de andere mevrouw moest föhnen. De man kwam terug en gaf me een geruststellende blik, met zijn ogen half dichtgeknepen, je kent zo’n blik wel en zei: ‘nog een paar minuutjes’. Vervolgens ging hij weer achter de man in de stoel staan, trok ditmaal aan twee plukken haar in zijn nek, om te kijken of deze gelijk waren. Maar hij had ze niet eens geknipt! Hij was duidelijk even afgeleid.

Zoals vaker. Want ook kijkt de superman onder de kappers vaak naar buiten. Hij staat immers in de etalage. Met een nonchalante blik kijkt hij naar het winkelende publiek, terwijl hij het hoofd van de klant ‘kneed’ en vooral niks doet met het haar. Behalve trekken en plukken om het uur van de betalende klant vol te maken. Zodat de mensen massaal denken: ‘Zo hé, die kapper staat er relaxed bij, hij kan knippen en modelleren zonder te kijken, van hem wil ik ook wel een knipbeurt!’

Ik ben blij dat ik gewoon ver achter in de zaak geknipt word, nog net niet in de kelder. Want degene die de dure topknipper kiest, wordt gewoon gebruikt als lokmiddel! Door de knippooier.
-----------------------------------------------------------------------------------------------------------
Wil je meer van me lezen, klik dan hier.

Bekijk alle logs van Marlease