Ik vond je de mooiste man die ik ooit had gezien. Ik was als was in je handen, je wist het en maakte er gretig gebruik van. Dat vergeef ik je. Ik vergeef je echter niet dat je me die avond alleen liet.

Toen ik de deur opende, stopte mijn hart even met slaan. Je pak was onberispelijk en je geïrriteerde blik maakte je alleen maar stoerder, mannelijker, sexy. De irritatie was mijn schuld. Je had geen tijd voor mij, want je moest dingen doen. Ik zeurde, smeekte, jengelde. Ik moest bij je zijn, ik moest je zien. Je lange wimpers bewonderen, mijn handen over je perfecte lijf laten gaan en je geur opsnuiven. Je zwichtte en kwam me ophalen.

Eenmaal in de auto verdween je irritatie al snel. Ik maakte je aan het lachen en jou aan het lachen maken was iets waar ik destijds orgastisch gelukkig van werd, alsof je parelwitte tanden alleen voor mij schitterden. Die schittering verbleekte snel toen ik vragen begon te stellen, in een rap tempo. Waargaanweheen? Watmoetjedoen? Zijnermensen? Wiedan? Je keek me minachtend aan en mijn hart brak. 'Geen vragen stellen, dat zou je inmiddels moeten weten.' Ik schrok. Ik had het verpest. Maar ik wist hoe ik het goed moest maken en wees naar je dashboardkastje. Opgetogen knikte je en ik haalde de waardevolle inhoud tevoorschijn. Ongehinderd door bochten en hobbels op de weg, rolde ik een joint voor jou. Voor ons. Tevreden rookten we en nog voor de joint op was, parkeerde je.

Deze wijk van de stad kende ik niet erg goed. Ik wist wel dat dit geen prettig gedeelte was. Onguur. Maar het maakte niets uit, want ik was met jou. Nadat je aanbelde, werd de deur direct opengedaan. De man sprak Arabisch, of Berbers. Ik weet het niet. Jij volgde hem naar boven en blafte mij toe dat ik beneden op je moest wachten. Dus deed ik dat.

In de woonkamer stond een grote televisie. Op de bank zaten vier mannen porno te kijken. Ze keken amper op of om toen ik binnenkwam. Ik liet mijn joint, onze joint, rondgaan en ze wezen me aan waar ik kon zitten. Een van de mannen gaf me drinken. Omdat ik weer eens was vergeten te eten, sloeg de wodka direct aan. De mannen keken porno, ik keek naar het plafond. Pas toen de vlekken op het plafond van plaats verschoven, begreep ik dat de vlekken in mijn ogen zaten. De tijd verstreek, maar ik had geen flauw idee hoe snel of langzaam.

Plots stond de man waarmee jij naar boven was gegaan voor me. Hij keek me dreigend aan en ik drukte mijn tweede (of derde of vierde) joint uit op de vloerbedekking. Hij sprak gehaast dat ik weg moest. Ik haalde mijn schouders op en vroeg waar jij was. De man zei dat je een uur geleden weg was gegaan, maar dat hij me wel weg zou brengen.

Dus stapte ik bij een onbekende man, in een onbekende auto, in een onbekende wijk. Ondanks mijn laveloze toestand, wist ik zeker dat we de verkeerde kant opreden. Hij parkeerde bij een park en vroeg me of ik wel eens cocaïne gebruikte. Ik loog van wel. Hij leunde over me heen en trok het dashboardkastje open. Een spiegel en een zakje poeder. We stapten uit en gingen op de achterbank zitten. Hij maakte twee strakke lijntjes op de spiegel en toverde onbewogen een briefje van duizend gulden uit zijn zak. Natuurlijk wist ik dat deze briefjes bestonden, maar ik had er nog nooit een gezien. Hij rolde het strak op en gaf het aan me. Ik boog voorover en snoof mijn eerste lijn, met het eerste briefje van duizend dat ik ooit had gezien. Ik gaf het briefje terug en hij snoof. Heel diep, met een vreemd geluid. Hij legde nog twee lijntjes neer. Ik twijfelde, maar snoof toch weer. Een gegeven paard moet je immers niet in de bek kijken.

Hij maakte de spiegel schoon, stopte het briefje weer in zijn zak en kwam naast me zitten. Hij streelde door mijn haar en vertelde dat hij me mooi vond. Ik voelde me niet angstig of ongemakkelijk. Ik voelde me geweldig. Hij zoende me. Het was niet erg lekker, maar ik zag geen enkele reden om bezwaar te maken. Hij begon aan mijn kleren te friemelen en ik duwde hem van me af. Plots miste ik jou. Hij vroeg of ik wilde neuken. Ik vertelde dat ik ongesteld was. Hij zei dat hij dat niet zo erg vond en vroeg of hij even mocht voelen hoe erg het was. Ook al voelde ik me nog steeds goed en was ik nog steeds niet angstig of ongemakkelijk, toch had ik hier geen zin in. Hij stonk naar oud zweet. Ik vroeg of hij me naar huis wilde brengen. Hij vroeg of hij echt niet even mocht voelen en stelde voor om me in mijn kont te neuken als ik te erg bloedde. Ik lachte liefjes en opende het portier. Hij vroeg waar ik heen ging en ik bedankte hem voor de gezellige avond.

Ik liep naar huis en ik voelde me geweldig, energiek en mooi. Ik was blij dat ik zulke leuke nieuwe mensen had leren kennen. En dat jij je telefoon niet opnam, ach, daar had je vast een goede reden voor. Pas toen ik dagen later weer een keer nuchter was, besefte ik dat ik jou was kwijtgeraakt in de nacht dat cocaïne mij vond.

Mucho Mia?

Bekijk alle logs van Mia