Daar zat ik weer, benieuwd of het zou gaan klikken. Er werd een kop koffie voor me neergezet. Wat als ik opeens niet meer weet wat ik moet zeggen? Misschien zeg ik wel hatseflats of precieselijk. Stel dat ik koffie omstoot? Ik ademde diep in en haalde mijn handen bij het kopje vandaan. Kom op El.

Jarenlang was ik tante Elly Vrijgezelly, met de Date van de Week (die vaak kansloos bleek). Dat daten vond ik al een zenuwentoestand. Nu ben ik sollicitante El. In plaats van dates heb ik sollicitatiegesprekken.

Hier hoort Marco Borsato dramatisch het einde van mijn studententijd te bezingen

Sollicitatiegesprekken dus, want ik wil De Perfecte Baan. Al maanden struin ik internet af, op zoek naar een mogelijke match. Vacaturesites overstelpen me met sollicitatietips, bij gebrek aan vacatures. Tips zoals: zorg voor gewassen haren en schone nagels. Aha. En mijn moeder kan ik ook beter thuislaten, lees ik. En geen winden laten, ok bedankt.

Solliciteren is mijn core business geworden. Elke avond struin ik vacaturesites af, schrijf ik brieven en zo nu en dan heb ik een gesprek. Daar kan ik honderden tips over geven, maar pas kreeg ik de belangrijkste. “Als ik iemand een hand geef, weet ik het al”, zei een werkgever tegen me. Je kan eeuwige gesprekken hebben, maar die eerste indruk is voor hem allesbepalend. Het viel hem op dat ik met mijn schouders naar voren zat, een beetje in elkaar gedoken.

Tsja. Je kunt een prachtig verhaal hebben over je opleiding, je passie en je loopbaan, maar als je de houding hebt van een ingezakt muisje, kom je niet over als carrièretijger. Borstjes vooruit en haal ook eens adem, zit nu als mantra in mijn hoofd. (niet te verwarrend met Marijkes ‘borstjes vooruit en lipjes getuit’ wat geschikter is voor dates).

Mijn tweede mantra komt van Peter Jan Rens, die een show had waarin kinderen hun wens konden laten uitkomen. Een beetje realistische wensen dan hè, zoals zwemmen met dolfijnen of een bezoek aan de dropjesfabriek. ‘Geef nooit op’, heette dat programma. Ik geef niet op voordat ik een baan heb die net zo leuk is als dropjes of dolfijnen.

Ik zit dus volop in de solliciteerdelarij, maar ondertussen wil ik mijn werk ook gewoon goed doen. Daarom maak ik lange dagen en moet ik op vrijdagavond nog aan mijn zaterdagcolumn beginnen. Dan sleep ik mezelf naar binnen en zit als die ingezakte muis te zuchten voor de laptop. Af en toe geef ik mezelf een mep als ik in slaap dreig te vallen.

Daarom, lieve mensen, schrijf ik de komende tijd niet meer op PinkBullets.

Ciao!
Sollicitante El

Klik hier voor een overzicht van al mijn columns.

Bekijk alle logs van Elly