Het leek me zo cool: een iPad. Iets nieuws. Een speeltje, maar ook een serieus apparaat. Compacter dan een laptop, maar niet zo'n priegelscherm als op je telefoon. Vorig weekend mocht ik een weekend lang een iPad uitproberen.

Ik liep al een tijdje met het idee: zo'n iPad, dat is wel wat voor mij. Ik heb een hekel aan papier, en dus ook aan het printen van de stukken die ik mee moet nemen naar vergaderingen. Want ik heb niet altijd mijn laptop bij me, en als ik al een smartphone zou hebben, dan zou het schermpje daarvan te klein zijn om notulen handig op te kunnen lezen. Een iPad zou de oplossing kunnen zijn: compact en licht maar het scherm groot genoeg om goed van te kunnen lezen.

Op vrijdagavond mocht ik het apparaat gaan ophalen bij vrienden. Meteen gleed ik cool met mijn vingertoppen van links naar rechts over het scherm; de bediening is ontzettend intuïtief, zelfs voor iemand die nooit een iPhone in handen heeft gehad. P. had meteen de fijne spelletjes gevonden (hak met je ninja-mes stukken fruit uit de lucht, rol zo snel mogelijk een wc-rol af en drink een pul bier leeg - dat werk).

De volgende ochtend zat ik tijdens het ontbijt te browsen. Even opzoeken welke films er draaiden, trailers bekijken en recensies lezen. Helaas had ik nog geen NRC-app dus ik moest wachten tot de papieren krant op de mat viel. Veel websites hebben een compacte interface die automatisch geladen wordt als je mobiel aan het internetten bent. Over de interfaces van GMail en Google Calendar was ik niet zo enthousiast. Als je je eigen iPad hebt kun je je mail in de mail-app binnenhalen, maar dan ben je weer de handige GMail-functionaliteiten kwijt.

Iets anders wat mij problemen gaf, was het downloaden van documenten (pdf-bestanden) naar mijn iBooks-boekenplank. Ik wil graag artikelen kunnen lezen in de trein en stukken meenemen naar vergaderingen, ook als ik geen internet heb. Een bestand vanuit Safari downloaden bleek niet mogelijk, en opslaan vanuit GMail alleen als je je mail in de mail-app opent. En dan nog is het maar de vraag of dit ook kan met notulen die als Office-bestand verstuurd zijn. Daarvoor zou ik misschien speciale apps moeten installeren.

De batterij gaat verrassend lang mee; in het leenweekend heb ik de iPad alleen op zondagochtend een uurtje aan de oplader gehangen. Hij start ook ongelooflijk snel op. Je zet hem gewoon aan, als een televisie. Ik heb eerder mensen horen klagen dat de iPad niet meerdere taken tegelijk kan uitvoeren. Dat is echter in de praktijk geen enkel probleem omdat het wisselen tussen de toepassingen extreem snel gaat. Van je webbrowser naar twitter naar je boekenplank en terug - het lijkt of elke toepassing nog open stond als er terug komt.

Allemaal overwegingen voor en tegen de iPad als gebruiksvoorwerp. Maar veel belangrijker is misschien dat het entertainment-gehalte ervan heel hoog is. Niet alleen voor spelletjes maar ook voor beeld en geluid is het een fantastisch apparaat. De schermresolutie is zo hoog en het geluid zo goed dat ik er televisie op kan kijken terwijl ik aan het strijken ben.

Voor mij is de iPad een e-reader waarop je ook je mail kunt lezen, twitteren, browsen, muziek luisteren en televisie kijken. Typen op een virtueel toetsenbord is even wennen, en voor sommige functies moet je op zoek naar een geschikte app (of naar een tablet met een ander besturingssysteem - Android van Google bijvoorbeeld), maar het entertainment-gehalte is zo hoog dat je dit er wel voor over hebt!

Mijn andere columns en reviews vind je hier.

Bekijk alle logs van Suzan