Bij het lezen van een naam uit haar verleden, moet Stella direct denken aan haar jeugdliefde; Sel. Het gevolg is een verhaal over een intens verlangen naar liefde.

Stella is getrouwd met Tars, ze hebben net hun derde kindje gekregen, ze is tevreden met haar leven als moeder en is nog helemaal in een gelukzalige roes na de geboorte van Bas. Stella begrijpt daarom ook niet waarom er bij het lezen van de naam Heleen- ooit haar beste vriendin - dit zulke heftige emoties uit het verleden bij haar oproept. Een verleden dat ze vijftien jaar geleden begraven heeft. Een verleden dat haar terug voert naar Sel die eens de liefde van haar leven was en waarvan ze toen dacht dat hij de man was waarmee ze oud wilde worden.

Het laat Stella maar niet los waarom Heleen weer in haar leven opduikt en op advies van haar echtgenoot Tars gaat ze op zoek naar antwoorden. Stella ontdekt dan bij toeval dat Sel is overleden en ze is totaal ontdaan waarom zij dat niet weet, ze heeft niet eens een rouwkaart gehad.

Het verhaal voert ons terug naar een jonge Stella die volop in de puberteit zit. Ze groeit op in een gezin als enig kind, haar ouders moesten trouwen en zijn absoluut niet gelukkig met elkaar. Haar vader laat het haar dan ook te pas en onpas weten dat zij de schuld is dat hij met deze vrouw zit opgescheept. Daar Stella thuis niet de liefde krijgt waar ze zo naar hunkert, zoekt ze dit buiten de deur. Ze experimenteert een beetje met seks om haar nieuwsgierigheid te bevredigen, het gebeurt gewoon en het doet haar niets. Ze heeft maar een doel voor ogen, zo snel mogelijk haar diploma halen om dan zelfstandig te kunnen wonen. Hoe sneller hoe liever. Tijdens een feestje komt ze Sel tegen, ze voelt zich meteen tot hem aangetrokken en als hij haar kust, smelt ze helemaal weg. Vanaf dat moment zijn ze onafscheidelijk en versmelten ze samen tot Sella. Ze wordt liefdevol opgenomen in het gezin van Sel, hierdoor ziet Stella des te meer hoe liefdeloos het huwelijk van haar ouders is. Als Sel in dienst gaat voelt ze zich doodongelukkig zonder hem, ze verdraagt het bijna niet meer om thuis te zijn en leeft alleen nog maar voor de momenten tot ze weer samen zijn. Na zijn diensttijd trekt Sel naar Amsterdam om in een oud kraakpand te gaan wonen bij zijn vriend Bruno. Stella vindt het allemaal niks, maar zoekt hem wel elk weekend op en belandt in een wereld van vrijgevochten jongelui die drinken, blowen en van een uitkering leven.

Zodra Stella haar diploma heeft gehaald, gaat ze op zoek naar een kamer, ze wil geen dag lang langer in het huis van haar verwekkers blijven dan nodig is. Ze gaat studeren en woont op kamers in een studentenhuis, het studentenleven bevalt haar, ze maakt nieuwe vrienden en Heleen wordt haar beste vriendin. Sel woont bij zijn zus maar na een poosje trekt hij bij Stella in, eindelijk voor altijd samen slapen. Ze beloven elkaar plechtig om elkaar niet te bezitten en de ander niet te dwarsbomen bij de individuele zelfontplooiing. Stella blijft studeren en Sel krijgt werk als monteur. De relatie kabbelt voort. Soms schopt Stella stennis maar ze krijgt nooit een reactie van Sel terug. Ze vergeeft hem maar realiseert zich ook dat Sel zich steeds meer terugtrekt in zijn eigen wereldje, even ontspannen met een joint. Op een nacht schrikt Stella wakker en ziet dat het bed naast haar leeg is, Sel is nog steeds niet terug van zijn bezoek aan Heleen. Na lang wachten wordt Stella woedend op Sel en besluit naar ze toe te gaan en betrapt hem samen met Heleen. Stella haar hele leven stort in, ze zet Sel buiten de deur en probeert wanhopig een leven zonder Sel te leven.

Het verhaal gaat steeds soepel over van de tegenwoordige tijd naar de verleden tijd en als lezer word je net zo nieuwsgierig naar de dood van Sel als Stella dat is en waarom iedereen tegenover Stella zijn mond hield. Stella vindt uiteindelijk de zus van Sel, die haar vertelt hoe het leven van Sel verder is gegaan nadat Stella uit zijn leven verdwenen is. Stella krijgt zelfs dingen te horen over de periode toen zij met Sel samenwoonde en daar absoluut niet van op de hoogte was.

Kortom je wordt als het ware in het verhaal meegezogen met uiteindelijk de confrontatie met Heleen. Harthonger leest lekker weg en is echt het leven en dood van een liefde. Een heerlijk boek om op een regenachtige dag mee op de bank te kruipen. Dit boek is het debuut van de schrijfster Anne Keijzer en zij heeft de liefde en passie tussen deze twee jonge mensen heel goed omschreven, het verhaal zit goed in elkaar, toch vind ik zelf dat het einde er een beetje te dik opligt met een vleugje mysterie er in, dat had van mij niet gehoeven. Het boek krijgt dan ook van mij drie kogels, met een halve kogel extra omdat ik er werkelijk van heb genoten!

Gopher BV
Juni 2009
242 pagina's

Meer boeken?

Bekijk alle logs van DeMama