Dat zei ik dus al: hij is subjectief want je kunt hem voor jezelf gebruiken: "ik houd meer van mijn partner dan van mijn collega", en "ik houd meer van mijn huidige lief dan van mijn ex", maar niemand anders kan er ooit iets over afleiden.

Je zou wel dmv neurotransmitters de reactie van iemand op een ander iemand kunnen meten, maar ik denk dat die eerder vrijkomen als reactie op verliefdheid dan op liefde, dus op een kortstondige schok (zoals pijn) dan op een constant, aanhoudend gevoel. Ook al kan dat gevoel (zowel verliefdheid als pijn) best een tijd aanhouden.

"De mate waarop iemand voor een ander door het vuur gaat" lijkt me wetenschappelijk al helemaal niet uitvoerbaar, want voor iedereen ligt de definitie van door het vuur gaan anders. En niet iedereen wordt aan even grote vuren blootgesteld. Je zou het dus alleen dmv een hypothetische vragenlijst kunnen inventariseren, waar weer veel subjectiviteit insluipt. Voor mij is liefde een team zijn, en perfect jezelf kunnen zijn bij elkaar. Maar bij een jaloers vriendje kan ik mezelf niet zijn (ik heb veel mannelijke vrienden), en hij zou dan kunnen zeggen: je wilt niet voor mij door het vuur want je wilt niet alles (incl. je vrienden) voor mij opgeven. En is door het vuur gaan zorgen dat je niet vreemd gaat ook al is de verleiding nog zo groot en dat dus ook van de ander verlangen, of is het die ander voor zijn zwakte kunnen vergeven als het wel gebeurt, zelfs al is het meerdere waarde en ben je nog zo gekrenkt in je vertrouwen?

Naast dat ik denk dat het niet meetbaar is, vind ik het ook niet wenselijk dat het meetbaar zou zijn. Ik zie al helemaal taferelen voor me waarbij allerlei engerds (m/v) hun geliefde dwingen om hun liefde op te laten meten om te bewijzen dat ze wel echt zoveel van de ander houden als ze beweren. Dus laten we maar lekker deze uitdrukkingen blijven gebruiken in plaats van te bewijzen dat ze echt waar zijn.

Hoe?