De postbode gaat verdwijnen. Natuurlijk, want we ontvangen steeds minder post. Dat is zielig voor postbodes, maar heel fijn voor alle andere mensen. Want papieren post is vreselijk en al jaren volstrekt overbodig.

Het duurt niet meer lang of we ontvangen nog maar drie soorten post in de brievenbus: pakketpost - we kopen immers steeds meer via internet -, kaartjes van attente vriendinnen die je iets willen sturen wat je aan de muur kunt hangen, en reclame (althans, de sukkels die geen nee-nee sticker hebben).

Al het andere ontvangen we hopelijk zo snel mogelijk per e-mail.

Ik las een ingezonden brief in de NRC Next van iemand die beweerde dat we rouwkaarten toch altijd via de post zullen blijven ontvangen; dat is immers wel zo persoonlijk voor gevoelige berichten. Die bewering kan ik nu, anno 2010, al ontkrachten: afgelopen maanden ontving ik twee overlijdensberichten via de mail. Als een naaste, of een naaste van een naaste, overlijdt, dan krijg je daar eerst een telefoontje over. De rouwkaart volgt een paar dagen later. Alleen van mensen die we nauwelijks kennen vernemen we het overlijden via een rouwkaart. In beide gevallen kunnen we de kaart uitstekend in onze mailbox ontvangen.

Rekeningafschriften ontvangen we al een paar jaar niet meer via de post - waarom moeten we onze salarisstrookjes dan nog wel op papier krijgen? En onze verzekeringspolissen? Waarom kan ik dit soort documenten niet met één druk op de knop opslaan in Google Docs, Dropbox of op de harde schijf van mijn laptop, zodat ik ze op ieder gewenst moment kan raadplegen? Waarom moet ik als ik tijdens kantooruren de verzekering wil bellen er 's morgens om half acht aan denken om mijn polis in mijn tas te stoppen? Elektronische archivering is vele malen makkelijker dan papieren archivering. Weg met die stoffige ordners zonder zoekbalkje erboven.*

In onze e-brievenbus ontvangen we net als via de papieren post ongeadresseerd ("Marvelous Discounts immediately") en geadresseerd ("Suzan! Boek nu uw tickets naar de zon!") drukwerk. Maar we kunnen het veel makkelijker negeren en het levert ons geen stapels oud papier op.

Voor mij zou de volledige afschaffing van papieren post een enorme opluchting zijn. Sinds ik een keer een belangrijk poststuk met een postzegel te weinig naar de gemeente heb gestuurd waarna het verregend en een dag na sluiting van de inzendtermijn bij mij werd terugbezorgd, vertrouw ik mezelf, en de posterijen, geen papieren post meer toe.

Een subsidie-aanvraag? Een mooi pdf-je mét kleurenfoto's is al aangekomen voordat ik GMail's "Your message has been sent" heb kunnen spellen. En dat zonder dure kleurenprints (de cartridge is altijd nét op als je zoiets moet klaarmaken), het strijken van een oude A4-envelop, het wegen op de keukenweegschaal, het zoeken van postzegels in de fruitschaal en het naar de brievenbus fietsen.

Waarom - wáárom - zou ik dát ooit nog doen?

* "ordners zonder zoekbalkje" gejat van Rosanne Hertzberger in NRC Next.

Mijn andere columns en reviews vind je hier.

Bekijk alle logs van Suzan