Ik wil het eens hebben over het flirtgedrag van de Nederlandse mannen en vrouwen. Eigenlijk meer over de flirttechnieken van de Portugese mannen. Die zijn namelijk echt dodelijk goed!

Gekke uitdrukking eigenlijk. Dat iets goeds dodelijk is.

Ik was in Portugal. In Portugal schijnt de zon vaak. Daarom kijken de mensen al blijer. Denk ik. Want in Nederland kijken de mensen minder blij. En hier is duidelijk minder zon. Als een man in Portugal flirt, blijft dat niet bij een snelle blik en een sporadisch laffig lachje. Nee, zij kijken met een diep doordringende blik en lachen hun witte tanden bloot. Door de mondhoeken van hun volle lippen krullend op te trekken. En af en toe zeggen ze iets. Maar niks viezigs. Of naars. Nee, ze zijn behoorlijk charmant. En soms, als ze in een groep zijn, schreeuwen ze mannelijk naar elkaar. Net het dierenrijk. Heerlijk.

Ze zijn er in Portugal dus goed in. En nee, nu niet gelijk zeggen: ‘Ja, maar jullie vrouwen willen toch ook geen slijmballen? Dan rennen jullie hard weg!’ Neen. Dat willen we niet. Dat klopt. Maar zo gaat het daar dus ook niet. Geen ge-psssst. En ge-hey-hey-hey! De mannen lachen daar naar je. Naar mij dan. Trouwens, iedereen lacht daar. Of het nou is, omdat de zon schijnt, of dat ze er gewoon meer genieten, geen idee. Maar ze zijn gewoon blij. En op de dag dat ik thuis kwam en door de stad liep waar ik woon, kreeg ik gewoon spontaan een lichte depressie. Niemand lacht naar namelijk naar elkaar. Niemand lacht eigenlijk. Oke, bijna niemand dan. Om eventuele miereneukers voor te zijn.

Ook flirten de Portugese mannen niet om er een date uit te halen. Niet allemaal dan. Ze doen het gewoon voor de gezelligheid. En gezellig is het! Ze kijken, geven een blik, een gezellige glimlach en lopen door. Soms komen ze even terug om iets te zeggen. Iets aardigs. En gaan gewoon weer verder wanneer je ze vriendelijk bedankt en ze merken dat er niets te halen valt. Dit gedrag maakt de wereld veel vrolijker. Ook de vrouwen lopen lachend op straat. Jong en oud, men lacht. En flirt. Echt gezellig.

‘Ik zou willen dat ik haar/hem in de supermarkt tegen zou komen’, lees en hoor ik vaak. Maar een lange blik en tien keer hetzelfde genomen pad in de Albert Heijn, geeft zelden een date. Want zo zijn wij niet. We blijken gewoon niet goed in flirten in Nederland. En als we dan een keer lang naar elkaar lachen, volgt er zelden een gesprek. In Portugal zijn er al gesprekken voor de glimlach. Hoe heerlijk is dat?!

Nu vraag ik me dit af: Hoe kan het toch dat dit gedrag per land zo enorm verschilt. Waarom zijn zuidelijke types nog op jacht en de vrouwen jaagbaar? Zijn de vrouwen in Nederland zo vermand dat ze het niet meer toelaten? Of zijn de mannen moe en lui? Of zijn ze het zat? Zijn de vrouwen zeikerds en vinden ze een glimlach en aandacht eng en vies? Wat is het?

Ik heb geen idee, maar ik vind het wel heel erg jammer dat men in Nederland niet (meer?) zo flirt als in sommige andere landen. Ik mis het.

Olá senhor!
-----------------------------------------------------------------------------------------------------------
Wil je meer van me lezen, klik dan hier.

Bekijk alle logs van Marlease