- ‹ vorige
- 4589 of 6212
- volgende ›
Ik heb haar ontmoet.

Onderweg naar mijn nieuwe schoenen, waarvan ik op dat moment nog niet wist dat ik ze ging kopen, verloor ik mijn oorbel. Het moment van verlies heb ik niet bewust meegemaakt. Ik liep richting schoenenwalhalla en voelde om welke reden dan ook, aan mijn oor. Waar geen gouden oorring meer aanhing. En de oorbel was behoorlijk groot, misgrijpen was niet mogelijk geweest.
In mijn kraag, in mijn tas, ik keek overal. Geen oorbel te vinden. Paniek. Even. Goed, de eerste paniek was gezakt en ik vond het wel een geschikt moment de pijn te verzachten met een paar beeldige enkellaarsjes. Die zaten al snel in de tas, hangend aan mijn pols. Ik ging op weg naar de Bijenkorf, ik moest toch even kijken hoe duur die prachtige oorringen ook alweer waren. Nou, ik kan u vertellen. Duur. Ze waren zelfs duurder geworden. Ik had ze pas vier maanden. En bedacht dat ik de oorringen volgende maand dan maar zou kopen.
Ik vertelde het meisje achter de gouden oorringenbalie dat ik er behoorlijk ziek van was, dat ik mijn oorbel was verloren. En dat ik thuis ging kijken of de oorbel daar misschien nog lag. En dat ik me net uit had gekleed in een pashokje, om te kijken of mijn dure oorbel in mijn decolleté was gevallen. Of waar dan ook.
Het meisje vroeg naar de aankoopbon en ik toverde honderden bonnen van die winkel op de balie. Ze zag tussen alle bonnetjes de wonderbon, keek me aan en zei: ‘Je hebt ze pas vier maanden.’ Dat klopt precies. Op dat moment pakte ze een zakje uit een la, met daarin mijn oorbellen. Nou ja, niet die van mij, maar de oorbellen die ik ook had. Eentje nog dan. Ze pakte een oorbel uit het doorkijkzakje en schoof die mijn kant op. ‘Hier, doe ‘m maar lekker in.’ Ik keek haar aan en dacht ‘bestaat dit nog? Lieve mensen die iets doen, gewoon, omdat het kan.' Ze zag blijkbaar wat ik dacht en zei: ‘Ik weet hoe rot het is om een mooie oorbel kwijt te raken en ik bestel voor hier wel een nieuwe.’
‘Wat lief!’ riep ik vol ongeloof. ‘Wat enorm lief van jou, dat doet nou niemand!’
En dat doet ook bijna niemand. Deden meer mensen maar lieve dingen. Positieve dingen. Leuke dingen. Aardige dingen.
Zoals het liefste meisje van de winkel.
Reacties
8 oktober, 2010 - 16:33
Ahh :) Erg lief inderdaad. En erg fijn dat je setje nu weer compleet is!
8 oktober, 2010 - 16:56
kijk, daar worden we blij van.
8 oktober, 2010 - 17:14
Dat geeft den burger moed!
Nill desperandum
8 oktober, 2010 - 18:51
Woa wat lief!
Ik draag trouwens standaard maar 1 oorbel. Juist omdat ik ze altijd verlies. En zo kan ik de restjes van andere mensen dragen :P
Nieuwe reactie inzenden