Een bijzonder boek; Annie Dunne door Sebastian Barry

Geplaatst in

Boekenclub

door Judith op 25 oktober, 2010 - 08:47

Annie Dunne heeft pech. Aan haar kinderverlamming heeft ze een bochel overgehouden en daarom is ze rond haar zestigste nog steeds ongetrouwd en woont ze bij haar nicht Sarah op een kleine boerderij, waar ze hard moeten werken om rond te komen en elke dag hetzelfde is.

De sleur wordt echter onderbroken als een zomer lang haar achterneefje en -nichtje komen logeren. De stadskinderen uit Dublin brengen niet alleen veel vreugde, maar ook problemen en doen Annie denken aan de tijd toen ze zelf nog een kind was met een gouden toekomst voor zich.

Als dochter van de politiecommissaris, genoot ze altijd veel aanzien, zelfs met haar bochel. Maar na de dood van haar ouders staat ze er alleen voor en trekt ze in bij haar zus Maud en haar man Matt. Na de dood van Maud, vindt Matt echter al snel een nieuwe vrouw en wil hij niet langer onderdak bieden aan een gebochelde vrijgezellin.

Gelukkig mag Annie bij Sarah komen wonen op haar kleine boerderij. Ze slapen samen in een bed, melken de koeien, voeren de kippen en poten volodoende aardappelen voor henzelf. Het is voor beide kinderloze vrouwen dan ook een genoegen om het jongetje en meisje over de vloer te hebben. Ze zijn dol op hun 'tante Anne' en niet heel erg onder de indruk van het vreemde gedrag van Sarah. Vindt Annie aan het einde van haar leven dan toch nog geluk, ook al is het van voorbijgaande aard? Ze durft er dan ook bijna niet op te hopen en als er uiteindelijk een aantal incidenten voorvallen, doet ze haar uiterste best om grip op de zaak te houden, met onverwachte resultaten.

Annie Dunne is een bijzonder mooi geschreven boek. Ik wil de vertaler Johannes Jonkers dan ook een groot compliment geven, want Barry schrijft bijzonder bloemrijk en in het Nederlands kan dat soms iets gekunsteld overkomen, maar Jonkers heeft het boek sprankelend weten te houden.

Knap, want ook al is het een enorm mooi geschreven boek, van het verhaal was ik iets minder onder de indruk. Annie Dunne is een oude vrouw, geboren in 1900, die moeite heeft met de overgang naar een nieuwe tijd. Zij en Sarah gebruiken nog steeds een paard en wagen, terwijl veel mensen al in een auto rondrijden. Ook al is ze een arme vrouw, als ze naar het dorp gaat, loopt ze nog steeds met haar neus in de lucht, omdat ze stamt uit een belangrijke familie van rentmeesters.

Kortom, loslaten is voor Annie heel moeilijk. Soms levert dat mooie scènes op, maar af en toe is het ook lastig om je te verplaatsen in deze vrouw en begrijp je als lezer niet waarom ze zich nu zo druk maakt over alle veranderingen om haar heen. Echter is dit alles zo mooi opgeschreven, dat dit boek toch een heel erg mooi leesboek is. Daarom krijgt 'Annie Dunne' drie van de maximaal vijf roze kogels, met een halve kogel extra voor het geweldige taalgebruik en de geweldige sfeerschetsen van auteur Sebastian Barry.