Laten we er nu eindelijk maar eens voor uitkomen. Ik weet dat jij al iemand hebt en gelukkig bent en ik ben zelf ook meer dan tevreden, maar toch zindert het tussen ons. Al jaren. Ik denk dat het eindelijk eens tijd wordt dat we daar iets mee doen. Iets aan doen.

Het kan niet. Natuurlijk niet. Dat weten we al jaren en daarom hebben we het ook niet eerder hardop gezegd. Althans, niet tegen elkaar. Ik heb wel eens met een vriendin over jou gepraat en zij vond ook dat het niet kon. "Leuk om over te fantaseren, maar daar moet je het lekker bij laten." Ze heeft gelijk. Het is ook enorm dom dat ik dit nu doe, maar ik kan het niet laten. Het zinderen wordt namelijk niet minder, maar alleen maar meer.

Het kan niet. Natuurlijk niet. Jij zou haar er veel pijn mee doen, ik zou hem er veel pijn mee doen, zij wordt gekwetst door mijn acties en hij door die van jou. Zelfs als we het geheim weten te houden, want zij kennen ons goed genoeg om te weten dat er iets mis is. Misschien ruikt ze het wel aan je, dat je met een ander naar bed bent geweest. Hij zal het waarschijnlijk direct aan mijn gezicht zien, want ik ben een enorm slechte leugenaar.

Het kan niet. Natuurlijk niet. Maar ik wil je zo enorm graag. Ik wil je armen om me heen voelen, je speels in je neus bijten en in je billen knijpen. Ik wil weten hoe je kijkt als je een orgasme hebt en hoe je ruikt als ik mijn neus in je hals begraaf. Ik wil lekker ranzig en ordinair met je tongzoenen, en helemaal licht worden in mijn hoofd omdat ik vergeet adem te halen van de opwinding. Ik wil je recht in je ogen aankijken en alles zeggen wat ik al jaren dagdroom.

Het kan niet. Natuurlijk niet. Het is ook helemaal niet zo dat ik verkering met je wil of iets dergelijks. Je hoeft me niet eens mee uit te nemen. Wat mij betreft blijf jij gewoon lekker bij haar en ik bij hem, daar passen we goed. Het enige wat ik van je vraag, is dat we ons een middag, een avond (vooruit, of desnoods een ochtend als jou dat beter uitkomt) overgeven aan alles waar we steeds stiekem in stilte naar verlangen. Gewoon, een keertje. Lekker samen zinderen.

Of ik heb het mis. Dat kan natuurlijk ook. Ik meen echt zeker te weten dat je me vaak genoeg met je ogen hebt uitgekleed. En in gedachten aan me gezeten hebt. Anders zou je immers niet zo zinderen in mijn nabijheid. Ooit zei je tegen me dat je mijn humor zo heerlijk onvoorspelbaar en onvoorstelbaar grappig vindt. Mocht deze brief je nu echt koud op je dak vallen en heb je daadwerkelijk nooit op een onnoemelijk ranzige wijze aan mij gedacht, dan is deze brief zo'n onvoorspelbaar grapje.

Enfin, wat ik je dus probeer te vragen met veel te veel woorden; zou je een keertje met me naar bed willen of zo?

***

Mucho Mia?

Share

Bekijk alle logs van Mia