De wereld van de witte de with in Rotterdam stond voor even in het teken van het beste accessoire ter wereld, namelijk schoenen! Ik mocht bij de lancering aanwezig zijn van dit nieuwe project tussen Goliath en kunstenaars. Voor deze eerste editie heeft Goliath niemand minder weten te ‘strikken’ dan Jan en Lok Jansen.

Net klaar met een saaie werkdag….of ik naar de lancering wilde van Goliath & Artists. Maar natuurlijk. Kunst en schoenen zijn wel aan mij besteed en als ik deze twee mag combineren met gratis gehaktballetjes en vino, dan laat ik dat natuurlijk niet aan mijn hooggehakte enkelbooties voorbij gaan.

Dus ik kom aan en vervolgens… helemaal niets. Geen spoortje glitter of glamour te bekennen. Nou had ik eerlijk gezegd ook niet verwacht dat men mij met behulp van een rode loper het uberschattige Goliath boetiekje op de hoek had binnengedragen, maar goed, een mens moet dromen hebben toch? Behoorlijk onwennig stond ik dan ook midden in de zaak een boekje door te lezen. Een handjevol mensen stond her en der met elkaar te praten en na twee rondjes had ik de winkel wel gezien. Ik besloot naar de bar te lopen, want met een wijntje in de hand komen die gesprekken vanzelf.

Aan het meisje bij de bar vroeg ik of ik me ergens moest aanmelden voor dit festijn. Een opgewekt meisje in beeldig noppenjurkje wist mij te vertellen dat ik bij haar aan het goede adres was. Binnen no time had ik een bandje om mijn pols dat mij onderscheidde van het overige cultuurvolk. Het eerste contact was gelegd en de wijn smaakte goed.

Eenmaal weer binnen begon ik notities te maken in mijn boekje (ja je bent schrijver of niet). De sfeer voelde voor mij nog niet echt gemakkelijk aan en dat wilde ik gaan verwoorden toen ik ineens uit het niets een hand kreeg toegereikt. Een man met een intimiderende bos krullen stelde zich voor en wilde weten waar ik van was. “Ik ben hier om een verslag van dit hele gebeuren te schrijven”, zei ik zo zelfverzekerd mogelijk. Waarheid was dat ik me best zenuwachtig begon te voelen, want iedereen zag eruit alsof ze echt belangrijk waren.

En toen keerde het tij. Ik raakte aan de praat met drie heel gezellige meiden van een PR bedrijf waarmee ik niet raakte uitgepraat over PR, communicatie en afstuderen (ik zoek nog een afstudeerstage!). Visitekaartjes werden druk uitgewisseld en ik voelde me in één keer thuis.

Daarna ging alles heel snel. Opeens hoorden we via via dat Jan en Lok Jansen in aantocht waren. Wat is Jan een ontzettend innemende en lieve man in zijn blauwe overall. Tijdens een ietwat formeel interview kregen wij te horen dat hij dit bestaande schoenmodel nieuw leven heeft ingeblazen. Daarnaast heeft zijn zoon Lok het artwork verzorgd voor de schoen, waarbij hij zijn inspiratie uit de treinen van Tokyo heeft gehaald. Allemaal leuk en aardig, maar die schoen moest natuurlijk gepast worden. En wie kwam daar opeens om de hoek kijken? Podiumbeest en naar mijn smaak wereldvrouw Ellen Ten Damme. Wat een heerlijk wijf is dat toch in d’r leren catsuit. Als een blikseminslag kwam ze binnengestormd, gooide d´r tas op de grond, likte aan de schoen voordat ze hem aantrok en voordat je Assepoester kan zeggen was Ellen alweer in de trapeze gevlogen van haar nieuwe show Cirque du Stiletto.

Bekijk alle logs van NicFinch