Ik moet toch écht weer even iets kwijt over een film. Ga nóóit met een vriend(in) naar een film zonder echt te weten welke. Dat is mijn advies van de dag. Afgehakte ledematen. Kettingzagen door menselijk vlees. En hier en daar een vlijmscherp mes door een frisse schedel. Machete. Ik ging naar de film Machete. Gatver!

Die film gaat over een man, ze noemen hem Machete. En die oude man, vol groeven in zijn gezicht, is voornamelijk in de weer met, u raadt het al, messen. Héél veel messen. In alle vormen en maten. Met die messen worden handen afgehakt. Al in de eerste minuut. En hoofden. En hier en daar een been en ach, er wordt ook nog even een mes door een ribpartij gestoken. Machete is niet voor niets de koning van de messen.

Ik had vaak mijn ogen dicht tijdens deze vrolijkheid. Maar het geluid van doorboorde ogen en afgezaagde lichaamsdelen is niet prettig. Ik werd misselijk. Ook al zag ik voornamelijk de binnenkant van mijn oogleden. Terwijl er met man en macht met messen gezwaaid werd en hier en daar ook wat geschoten werd en ik misselijk op mijn stoeltje zat, moesten mensen in de zaal heel hard lachen. Ik begreep dit niet. En ik begrijp het nog steeds niet. Ik verdenk de mensen er van dat ze het eigenlijk ook enorm eng vonden en daarom zenuwachtig gingen lachen. Dat doen mensen. Als ze niet willen laten merken dat ze een beetje bang zijn.

Er kwamen ook vrouwen voor in de film, nou, daarom durfde ik wel. Wist ik veel dat die vrouwen wel tegen openliggend mensenvlees kunnen tijdens de opnames? Ik vond de pumps van de agentmevrouw wel erg mooi. Alleen kan ze op die palen geen bendeleden achterna rennen. Denk ik. Later zag ik ook nog een vrouw in een strakke leren broek en een bijpassend bikinitopje en geweren op haar rug. Beeldig, maar ook gevaarlijk. Waarom? Omdat behoorlijk wat mensen om haar heen gewoon verstandig een kogelvrij vest aan hadden getrokken. En een jas. Zij niet. Maar gelukkig raakte ze niet gewond. Wel was ze een oog verloren tijdens een eerder gevecht.

Op het einde van de film ging de mooie jonge agentvrouw er vandoor met die enge Machete. Alsof zo’n vrouw zou vallen op een zestigjarige verlopen rocker met wat messen in zijn binnenzak! Een beetje, bij hem, vroeg beginnende dementie en ze heeft zo een mes tussen haar ribben in de ochtend. Omdat hij dan denkt dat zij de binnensluipende vijand is. Nou, daar is ze dan mooi klaar mee.

Ik denk dat ik die gezellige vriendin die mij meesleepte naar deze film binnenkort straf en haar meeneem naar een filmhuisfilm. Maar dan niet zo’n mooie met waanzinnig fijne muziek en prachtige beelden. Of zo’n argentijnse film vol passie. Nee, zo één van ruim drie uur, over een boer. Op een erf. In een woonwagen. En hij is depressief. Met bijhorende depressieve gedachten. En daar praat hij dan over. Tegen zichzelf. Hardop. Drie uur lang. En dan het liefst in het Chinees.

Of Russisch.
-----------------------------------------------------------------------------------------------------------
Wil je meer van me lezen, klik dan hier.

Bekijk alle logs van Marlease