HP de Tijd bestaat twintig jaar en vraagt zich in het jubileumnummer af: hoe ziet ons leven eruit over twintig jaar? Dat zette mij aan het denken. Hoe zou mijn leven er in 2030 uit kunnen zien? Misschien zo.

Vrijdag 20 september 2030

Het is de avond voor ons vertrek naar de Verenigde Staten. Elk jaar wonen P. en ik drie maanden in Seattle, waar ik een kwartjaarsaanstelling heb op de universiteit. Ik ben blij dat ze me daar nog steeds live aanwezig willen hebben; het is ontzettend leuk dat er een paar keer per week een groep studenten aanwezig is bij mijn college.

P. neemt zijn Nederlandse werk gewoon mee naar Amerika: zijn werkgever doet inmiddels niet meer zo moeilijk over online meetings met klanten en virtueel bezoek aan plangebieden. Ik vind dat een wonder voor een bedrijf dat in 2010 nog Office-software uit 1997 gebruikte voor zijn bureaucomputers. Anderzijds hebben ze weinig keus: goede planologen zijn immers van groot belang voor het indelen van de schaarse ruimte in Nederland.

Het was dit jaar gelukkig net als in 2028 en 2029 geen enkel probleem om ons huis in Nijmegen voor drie maanden te verhuren; oude huizen in naoorlogse uitbreidingswijken blijven ongekend populair!

Onze oudste dochter gaat dit jaar voor het eerst niet meer mee naar Amerika. Ze is begonnen met haar studie Biomedische Technologie, een opleiding waarvoor aanwezigheid op de campus door de vele laboratoriumpractica noodzakelijk is. Bovendien is het leuk voor haar om in Utrecht te wonen. Ze heeft een mooie, betaalbare containerkamer gevonden.

Onze jongste dochter zit nog op de middelbare school. In de V.S. worden sommige vakken op een hoger niveau onderwezen dan bij ons in Nederland: Chinees bijvoorbeeld maar ook algebra en natuurkunde. Dat geeft haar een voorsprong als ze over een paar jaar naar de universiteit zou willen. Geschiedenis en Europese letterkunde volgt ze online samen met haar Nederlandse klasgenoten.

Ze klaagt wel veel over het tijdsverschil, dat de contacten met haar vrienden wat bemoeilijkt. Tijdens ons vorige verblijf in Amerika verdacht ik haar er al van dat ze 's nachts haar Nederlandse vriendinnen zag. Ik kan het moeilijk verbieden; ik weet hoe belangrijk het is om constant contact met je vrienden te hebben.

Een van de dingen waar we elk jaar naar uitzien, is het enorme aanbod in de Amerikaanse supermarkten. Je kunt er alles kopen, zelfs betaalbaar vlees als je dat zou willen! Doordat grond voor vee in de Verenigde Staten veel minder schaars is dan in Nederland, is vlees van weidedieren er behoorlijk betaalbaar.

Morgenochtend vliegen we. Mijn koffers zijn gepakt; nu is het tijd om even relaxed met de tablet op de bank te hangen.

Disclaimer: ik heb geen idee van mijn toekomst dus deze schets van mijn leven in 2030 is volledig aan mijn fantasie ontsproten.

Mijn andere columns en reviews vind je hier.

Bekijk alle logs van Suzan