Ook al kom ik nog maar net om de hoek kijken, ik voel me al redelijk Gronings. Vergis je niet, Groningen heeft zo veel meer te bieden dan de Grunneger kouke, Spekkendik, de Martinitoren, het Groninger Museum, zuipende studenten, Kim Feenstra, festival Noorderzon en hometown van de IB-groep.

Dit weekend ben ik van Utrecht naar het hoge noorden verhuisd om daar een opleiding te gaan volgen. Ik zal jullie niet vervelen met horror-verhuisverhalen, want dat kan iedereen zich wel voorstellen. Ik bedoel, iedereen kent het moment dat je oh-zo-sterke verhuisdozen besluiten het massaal op te geven en juist de inhoud van uiteraard die ene doos waar BREEKBAAR op staat door de bodem komt zetten…

Et cetera

Dus daarom niet een verhaal over de reis, want in dit geval is de bestemming vele malen belangrijker. De bestemming is Groningen en hier zal ik de komende anderhalf jaar vertoeven. Na 6 jaar in Utrecht te hebben gewoond, voelt dit werkelijk een beetje als het buitenland. Het is natuurlijk eng en spannend om je veilige nest te verlaten waar je alles en iedereen kent, maar om eerlijk te zijn vind ik het eerder spannend dan eng.

Ik loop hier nu drie dagen rond en ik ben verkocht. De inwoners van Groningen, de Stadjers, noemen hun stad liefkozend Groot Loug wat ‘Groot Dorp’ betekent. Een treffende omschrijving als je het mij vraagt. Ik besef me dat Groningen in vergelijking met Utrecht als een dorp aanvoelt. Maar het is vooral de mentaliteit. Iedereen groet elkaar hier, op straat, in de supermarkt. En dan niet de verplichte groet die na het vragen van de bonuskaart in het kassameisjes-script staat, nee, een welgemeende groet! Het vragen van de weg mondt hier uit in een babbeltje, een uitnodiging om een “stukje mee te varen” of het uitwisselen van namen danwel telefoonnummers.

De instelling is positief. Dat hoor je alleen al aan het taaltje. Het woordje “JA” wordt bijna in elke zin gebruikt. En kan overal in de zin geplaatst worden. Een paar voorbeelden:

Een Volkskrantje, JA, doen?

Dat heb ik JA niet gedaan.

Potdomme, JA, die regen is naar, JA

Das apartJA!

De precieze betekenis is van JA is me nog niet helemaal duidelijk… Mysterieus… Maar wel positief

Het Groningse taaltje klinkt ook zo gezellig met dat knauwerige accentje! Hoewel het soms wel wat onverstaanbaar is. Toen ik in de trein zat van Groningen naar Utrecht knoopte een man met een tatoeage van twee duivelshoorntjes op zijn voorhoofd (ik verzin het niet mensen, echt niet) een gesprek aan met mij. Toegegeven, hij had al wel wat op, maar ik kon er geen brood van bakken:

“IEK BIEN JA OEK MAER UUN GUWOEN JOGGIE“

Nadat ik hem een stuk of 5 keer had gevraagd het te herhalen, kon ik het verstaan:

“Ik ben ook maar een gewoon jochie!”

Kijkend naar zijn tatoeage op zijn gezicht, dacht ik:

NOE, DOAR KENNEN DE MIENINGEN EUVER VURSKILLEN…

Wilst doe meer van mien stukjes lezen? [url=http://www.pinkbullets.nl/user/willeke/track/geschreven_logs ]Klik dan hier![/url]

Bekijk alle logs van Willeke