Ik ben niet gelovig, ik ben GOEDgelovig. Deze eigenschap wordt – ten onrechte vind ik – vaak niet als een positieve karaktertrek beoordeeld. Mensen die goedgelovig zijn, worden namelijk ook wel naïef genoemd en/of onnozel.

Hoewel mijn goedgeloof geen heilig boek heeft of een kerk of een God, sta ik er pal achter. Ik snap wel dat mensen denken: “Hallo! Zie je dat bord voor je kop niet?!?” als ik bijvoorbeeld zeg dat ik geloof dat de persoon die na mij ging pinnen, mijn kersvers gepinde (maar dus niet meegenomen) 50 eurobiljet “er heus niet uitgepakt heeft”. Ik snap wel dat mensen dat als het toppunt van naïviteit beschouwen.

Waarom dan toch dat geloof in de goedheid van de mens, vanwaar
dat grenzeloze vertrouwen?

Omdat ik WIL geloven in de goedheid van de mens! Het alternatief is namelijk zo ontmoedigend en deprimerend. Wat leven we dan in een nare wereld. Een wereld waarin je je tas in de trein nog geen paar minuten onbeheerd kan laten om even naar de WC te gaan. Een wereld zonder “gevonden voorwerpen” omdat spullen die mensen verliezen uiteraard automatisch voor de gelukkige vinder zijn. Een wereld zonder Marktplaats. Niemand zou durven te liften of zijn fiets MAAR op een slot bij het station te zetten.

Het is echt mijn goedgeloofsovertuiging dat wie goed doet, goed ontmoet. Natuurlijk wankelt mijn goedgeloof wel eens. Als ik bijvoorbeeld word belazerd door een Marktplaats oplichter die ik riant beloon met mijn centjes voor niet-bestaande Lowlands-kaarten, terwijl zij (die een hij bleek te zijn) zelfs nog zo leuk vroeg of wij een foto zouden sturen met erbij hoe we het hadden gehad...
Of als je een telefoonrekening krijgt van 390 euro, omdat degene die jouw telefoon in de kroeg gevonden heeft nog diezelfde nacht “voor de grap” honderden keren naar een betaald nummer heeft gebeld.

Is het dan echt zo’n gekke gedachte dat ik ervan uitga dat de persoon die mijn telefoon vindt hem bij de bar afgeeft of de dag erna iemand uit mijn telefoonlijst belt om door te geven dat mijn telefoon terecht is. Is dat nou echt zo onnozel?

Ik vind het eerder onnozel dat je er blijkbaar vanuit moet gaan dat dit soort dingen gebeuren. Daar kan en zal ik, koste wat het kost ( in mijn geval: 175 euro voor nepkaarten en 390 euro naar een 0900-nummer en 50 euro voor een hebberige pinner), nooit in geloven!

Bovendien heb, ik sinds mijn verblijf in Indonesië, vertrouwen gekregen dat de mensen uit deze situaties, de personen die mijn goedgeloof doen wankelen, het vroeg of laat nog wel op hun bordje zullen krijgen. Zoals de wijze Justin Timberlake ooit zong: What goes around, comes around, ook wel KARMA genoemd.

Goede daden hebben gunstige gevolgen en slechte daden worden uiteraard vroeg of laat bestraft: een natuurlijk proces! Er komt geen God aan te pas die als een schoolmeester de oorvegen uitdeelt en veren in reten steekt. Dat iedereen krijgt wat hij of zij verdient, vind ik een heel eerlijk en geruststellend idee. Je bent je eigen KarmaCop!

Ik vind het ook een prettig gevoel dat ik mijn lot in eigen hand heb, dat ik door mijn eigen keuzes bestraft of beloond wordt. Ik maak hierdoor niet alleen bewuster de keuze om een slechte (tja, ik ben ook niet aartsengel Gabriël) keuze te maken, maar ik berust me ook in de gevolgen van deze slechte keuze, immers:

Eigen schuld, dikke bult.

Boontje komt om zijn loontje.

Wie zijn billen brandt, moet op de blaren zitten.

En wie wind zaait, zal storm oogsten.

Wil je meer van mijn stukjes lezen? [url=http://www.pinkbullets.nl/user/willeke/track/geschreven_logs ]Klik dan hier![/url]

Bekijk alle logs van Willeke