De man pakte mijn hand. In de kamer hing de geur van etherische oliën. Romantische muziek vulde de stilte. Een straaltje daglicht benadrukte de spieren in zijn armen. Zijn handen gleden langzaam over mijn rug. Zo gaat dat. In films. En boeken. Ik zat te wachten tot een klein, oud vrouwtje me kwam halen...

Maar dan echt klein. Niet lilliputter klein, maar wel behoorlijk klein. En oud. Maar wel hip oud. Nou ja, netjes oud. Met net gekapt haar. En lippenstift. En rimpels. Vooral veel rimpels. Diep ook. En deze mevrouw had een rokersstem. En dat met een zwaar Brabants accent. Echt moeilijk.

Ik had dus, ter ontspanning, bedacht dat een massage me goed zou doen. Ik boekte een massage in Brabant, ik zou daar die middag toch zijn. De mevrouw nam me mee naar boven, vertelde me dat ik me uit mocht kleden, zette wat jungle geluiden op en toen begon het. De marteling die in thermen termen een massage heet.

Ik lag rustig, stil, want zo hoort dat tijdens een massage, toen ik boven me ineens de zoete woorden ‘hitte gij nou Marloes of Marlies?’ hoorde. ‘Marlies’, zei ik. En mijn hoofd verdween weer in het gat, waardoor ik de redelijk hippe witte gympen van Elly zag. Of Nelly. Maar dat heb ik niet nagevraagd bij haar.

Haar handen gleden, nee, duwden diep over en in mijn huid. Mijn spieren tintelden. Of werden kapot gescheurd. Dat weet ik niet zo goed. Toch was dat wel prettig. Het was een hardhandige tante. Maar dat had ik aan haar stem al kunnen raden. ‘Ge ken merregen wel blauwe plekken op de billen krijgen’ riep ze, toen ze de spieren in mijn billen zo hard en pijnlijk aanpakte dat ik dacht dat ik moest overgeven. ‘De huid is hillemoal rood, da kum deur de deurbloeiing.’ Rood, blauwe plekken, ik werd misschien wel ontspannen, maar niet mooier door dit uurtje afslachting.

Bij mijn armen bleek zij toch een tedere vrouw. Ik zei niets en liet mijn gedachten varen. Omdat dat zo hoort bij ontspanning. Het begon te regenen. De druppels kletterden keihard op het raam. Heerlijk geluid. Dat heerlijke geluid werd doorbroken door: ‘Oh god, als da moar niet erreger wur, ik ben op de fiets gekomme!’ Ik heb hier antwoord op gegeven. Ik weet niet meer wat.

Een stevige massage is voor mijn spieren fijner dan zo’n zachte zweverige in de kruidentempel. Ik voel me goed. Ik voel me ontspannen.

En ik heb hier en daar een blauwe plek op mijn billen.

-------------------------------------------------------------------------------------------
Wil je meer van me lezen, klik dan hier.

Bekijk alle logs van Marlease