“Ik begrijp dus echt niet dat hij zo onaardig over haar praat als ze er niet bij is, terwijl hij zo leuk doet in haar bijzijn.” “Inderdaad vreemd, had ik ook niet achter hem gezocht. Waarschijnlijk is hij toch nog meer gefrustreerd dan hij wil toegeven." Zomaar een gesprek bij het koffieautomaat op een gewone maandagochtend.

Dat er heel wat afgebept wordt om en rond koffieautomaten is bekend. En trouwens niet alleen daar. Ook op de rookplekken, de kantines of simpelweg aan iemands bureau zijn goede plekken om leven binnen en buiten werk te bespreken. Het eigen leven, dat van een ander of een mix daarvan. En dankzij internet kun je ook beppen zonder nog van je stoel af te komen. Is de baas ook weer gerustgesteld. Allemaal niet nieuw.

Wat me dan weer wel verbaast, zijn de thema’s die de revu passeren. Tuurlijk, dat collega’s een geliefd onderwerp zijn, lijkt me niet meer dan logisch. In de meeste gevallen zijn dat toch de mensen die je het meeste ziet, dus af en toe je gal spuwen – in positieve en negatieve zin – is begrijpelijk. Ook het wel en wee buiten de kantooruren deel je om dezelfde reden dan vaak met de mensen die je vaak ziet en, juist ja, dat zijn dan weer je collega’s. En zo is het kringetje weer rond.

En toch, toch, vind ik het heel ver gaan om mijn liefdesleven open en bloot te bespreken. Sowieso vind ik dat, preuts als ik ben, een nogal precair onderwerp. Laat staan dat ik mijn collega’s hierbij betrek. Eerst uitgebreid bespreken hoe vaak, met wie en op welke wijze je wat doet, om vervolgens een uurtje later de status van opdrachtgever X door te nemen. Tja, ik weet het niet hoor. Maar misschien dat ik wel een uitzondering ben. Of omdat ik een vrouw ben. Volgens het Grote Seksonderzoek van Cosmopolitan deze maand gaan mannen klaarblijkelijk helemaal los met het praten over hun seksleven met hun collega’s. Misschien dat ik maandag toch eens het onderwerp moet aankaarten bij mijn mannelijke collega’s…

Klik hier als je meer van mij wil lezen.

Bekijk alle logs van Floortje