Nou ja, tussen zulke bangige, bemoeizuchtige mensen wil ik eigenlijk helemaal niet leven. Het gaat ze niet eens om mijn welzijn, maar om hun eigen gemoedsrust. Ze vinden je eigenlijk maar egoïstisch, dat je vrij wilt zijn en af en toe buiten de paadjes wilt lopen. Dat moet meteen de kop worden ingedrukt.

Ha die Judith, ik ben al een volle week terug in Nederland en heb het erg zwaar. Zelfs de hel van Kuala Lumpur verkies ik boven de inrichting van dwangmatig bedillerigen die Nederland is.

In één van mijn reisverslagen over Indonesië schreef ik dat ik me, wandelend door een park in Yogyakarta, waar moeders gewoon even een boom in klommen om de één of andere vrucht voor hun kinderen te plukken, realiseerde hoe onvrij we in het vrije Nederland feitelijk zijn. Zo’n moeder zou hier immers een whopper van een bekeuring krijgen, denk je niet? Zit er in de reactieruimte onder mijn stuk meteen weer zo’n zure dominee met zijn weke vingertje te wapperen, dat al die Nederlandse regeltjes er zijn om ongelukken te voorkomen.

Nederlanders leveren gretig hun vrijheid in om elk risico uit te sluiten. Er mag niks fout gaan, er mag zelfs niks fout dreigen te gaan. Daarom moet elke oneffenheid zijn weggestreken, alle struikgewas tot beheersbare proporties gekortwiekt en iedere geest gelijkgeschakeld. Waag het niet te suggereren dat het allemaal wel wat minder kan met die regeltjes en voorzorgsmaatregelen. Dan ben je een halve psychopaat die zijn kinderen willen en wetens aan allerlei onnodig risico blootstelt!

Nou ja, tussen zulke bangige, bemoeizuchtige mensen wil ik eigenlijk helemaal niet leven. Het gaat ze niet eens om mijn welzijn, maar om hun eigen gemoedsrust. Ze vinden je eigenlijk maar egoïstisch, dat je vrij wilt zijn en af en toe buiten de paadjes wilt lopen. Dat moet meteen de kop worden ingedrukt.

En daarom dus die belachelijke hysterie rond kinderporno. Nooit gedacht nog eens iemand te spreken (jou, dus) die er ook niet van wakker kan liggen als een iemand zich aftrekt op blote kinderfoto’s. Niemand wordt er slechter van, toch? Maar ik ben zelfs op de naturistencamping al door bemoeials lastiggevallen als ik een foto maakte van mijn eigen kinderen. Gingen ze dreigen de beheerders erbij te halen. Guttegut, dat je zelfs op vakantie je religieuze politie-uniform niet gewoon thuis kunt laten liggen.

Ik speel er de georganiseerde pedo’s mee in de kaart, en dat wil ik niet, maar ik geloof inderdaad dat de trauma’s, die kinderen krijgen na seksueel misbruikt te zijn door een pederast, voornamelijk worden veroorzaakt door het hysterische gejammer van ouders, familie en de media. Als iedereen je vertelt dat je onherstelbaar bent beschadigd, ga je je uiteraard ook zo voelen.

Het heeft te maken met het romantische beeld dat mensen hebben van kinderen. Van kinderen wordt verwacht dat ze tot in een soort snow-globe opgroeien, in een wereld zonder seks en geweld. Misbruikte kinderen hebben hun ouders zwaar, zwaar teleurgesteld. Ze hebben zich laten besmetten door het seksvirus en zijn van Pinocchio’s veranderd in echte mensen, zonder daarvoor toestemming van de ouders/verzorgenden te hebben gevraagd.

Ik denk dat dit ook een beetje het probleem is met de foto’s van Jock Sturges, die bepaalde mannen en vrouwen, die mijn site bezoeken, het schuim op de lippen doen staan. Sturges fotografeert pubers en prepubers op een manier die niet alleen hun ontroerende schoonheid, maar ook hun seksualiteit benadrukt. En dat is gewoon teveel realisme voor deze mensen, die hun leven lang hun eigen ware aard hebben onderdrukt, niet altijd met succes, en niet waren voorbereid op een confrontatie met zoveel onbevangen, schuldeloze schaamteloosheid.

Mensen koesteren hun angst voor seks. Waarom zou dat zijn, denk je?

Peter Breedveld is de hoofdredacteur van Frontaal Naakt en hij schrijft brieven aan Judith Valentijn, hoofdredacteur van PinkBullets. Alle brieven van Peter lees je hier en alle reacties van Judith daar.

Share

Bekijk alle logs van PeterBreedveld