Daniel Glattauer heeft in Duitsland enkel jubelende kritieken over deze roman ontvangen en het verhaal is omgezet naar een succesvolle theaterproductie. In 2008 is het boek in het Nederlands vertaald, maar ik hoor er niemand over. Belachelijk, want dit boek is in een woord geweldig.

Emmi probeert via de e-mail haar abonnement op een tijdschrift op te zeggen, maar haar mailtjes worden genegeerd. Pas na een derde pittige e-mail, krijgt ze een reactie. Van Leo. Ze heeft het verkeerde mailadres ingetypt, dus Leo kan haar niet helpen met het beëindigen van haar abonnement. Zij biedt haar excuses aan en daar blijft het bij.

Negen maanden later stuurt Emmi haar complete klantenbestand een e-mail om hen prettige kerstdagen en een gelukkig nieuwjaar toe te wensen. Per abuis is Leo zijn mailadres in haar klantenbestand terecht gekomen en hij stuurt haar een bijzonder sarcastisch mailtje terug, waarin hij uitlegt dat hij echt enorm blij is met deze onpersoonlijke groepsboodschap. Emmi excuseert zich - wederom - en ze mailen even kort heen en weer. Vervolgens blijft het stil tot Emmi ruim een maand later weer haar tijdschriftabonnement bij Leo probeert op te zeggen. Deze keer raken ze aan de praat en blijven ze heen en weer mailen.

De vrijgezelle Leo geeft al snel toe geïnteresseerd te zijn in Emmi, die tussen neus en lippen door opeens meldt dat ze 'gelukkig getrouwd' is. Ondanks dit kleine obstakel wordt hun mailrelatie steeds intenser. Ze besluiten elkaar zelfs te ontmoeten, maar op zeer ongebruikelijke wijze. Ze spreken af twee uur door te brengen in dezelfde stampvolle kroeg en moeten dan proberen te raden hoe de ander er uit ziet. Emmi mailt na hun 'afspraakje' teleurgesteld naar Leo dat hij er of niet was, of enorm suf was. Leo mailt echter omschrijvingen, van drie mogelijke Emmi's. Door dit spannende spel wordt hun relatie niet alleen hechter, maar komt het ook onder spanning te staan. In een dronken bui smeekt Leo Emmi dan ook of ze alsjeblieft langs wil komen, maar ze houdt de boot af.

In plaats daarvan besluit ze Leo aan haar beste vriendin te koppelen. Precies zoals Emmi had verwacht, klikt het tussen die twee. Ze had alleen niet verwacht dat ze zo enorm jaloers zou worden. Al snel wordt het duidelijk dat Leo niet echt geïnteresseerd is in haar vriendin, maar alleen maar oog heeft voor Emmi. Of eigenlijk de mailtjes van Emmi, want ze hebben elkaar nog steeds nimmer ontmoet. Inmiddels zijn de twee zo aan elkaar verslaafd geraakt, dat Emmi haar huwelijk er onder begint te lijden...

Oei, oei, oei, dit was voor het eerst in een lange tijd dat ik een boek geschreven door iemand anders dan Haruki Murakami zo snel heb verslonden. Had ik aanvankelijk mijn twijfels bij het concept van een e-mailroman, binnen een paar pagina's zat ik gevangen in de mailboxen van Emmi en Leo. Ik had verwacht dat de mailtjes een goede verhaal- en spanningsopbouw in de weg zouden staan, maar dat bleek geenszins het geval te zijn. Geen moment heb ik de omschrijvingen van plaats, tijd en handelen gemist. Juist doordat dit boek alleen uit mailtjes tussen Emmi en Leo bestaat, begrijp je helemaal waardoor ze zich zo mee laten slepen, waarom ze zo verslingerd raken aan elkaar. Ik ben zelf dan ook een beetje verkikkerd geworden op Emmi en Leo.

Het is Daniel Glattauer bijzonder goed gelukt om de hoofdpersonen hun eigen stem, stijl en mailbox te geven. Vaak hoefde ik niet eens naar de afzender te kijken om te weten van wie de mail kwam. Emmi is immers typisch Emmi en Leo is typisch Leo. Ook de manier waarop hij de spanning weet op te bouwen (wel ontmoeten, niet ontmoeten, geen contact meer, wel weer contact) is bijzonder goed gedaan. Je moet als lezer wel doorlezen, want een mailtje van Leo (of van Emmi) kan je niet laten wachten.

Tot slot heeft Glattauer gekozen voor een briljant einde, waar ik hier uiteraard niets over ga vertellen. 'Emmi & Leo'- Goed Tegen Noordenwind' is een heerlijk meeslepend liefdesverhaal, goed en scherp geschreven en krijgt vier van de maximaal vijf roze kogels.

Wereldbibliotheek
2008 (Verscheen met een nieuwe cover in juli 2009)
221 pagina's

Meer boeken?

Share

Bekijk alle logs van Judith