Midden in de nacht word ik wakker, omdat ik in mijn bed heb geplast. Plots zie ik kleine blauwe kabouters voor me dansen. Verward stap ik uit bed om wat water te drinken, wat opeens naar driehoek smaakt. In de keuken val ik flauw en plas ik mezelf nogmaals onder.

Als uitzonderingsgeval heb ik nogal wat issues met bijsluiters. Bijwerkingen die zeer zelden optreden, hebben bij mij namelijk de neiging om frequent op te treden. Daarom slik ik ook zelden medicijnen, want vaak is het medicijn erger dan de kwaal. Daarnaast word ik nerveus van bijsluiters. Er staan altijd heel veel mitsen en maren in.

Zo heb ik vanochtend medicijnen gehaald. In de bijsluiter (en zelfs op de verpakking) staat in loeigrote letters te lezen dat deze pillen absoluut niet gebruikt mogen worden bij een ernstige nieraandoening. Ook staat er dat ik deze pillen niet mag slikken als ik overgevoelig ben voor cetrizine of hydroxypropylmethylcellulose.

Ik denk niet dat ik een ernstige nieraandoening heb. Al zou het stiekem best kunnen, want ik ben al jaren niet meer bij een arts geweest. Of ik overgevoelig ben voor cetrizine of hydroxypropylmethylcellulose weet ik ook al niet. Van de bijwerkingen word ik ook al niet erg vrolijk. De vaak voorkomende bijwerkingen zijn niet zo eng (hoofdpijn, slaperigheid, droge mond, vermoeidheid). De bijwerkingen die zelden en zeer zelden voorkomen, zijn stukken enger; agressie, verwarring, hallucinaties, zwellingen, gewichtstoename, flauwvallen, smaakveranderingen, bedplassen.

Ik zie het al helemaal voor me. Midden in de nacht word ik wakker, omdat ik in mijn bed heb geplast. Plots zie ik kleine blauwe kabouters voor me dansen. Verward stap ik uit bed om wat water te drinken, wat opeens naar driehoek smaakt. In de keuken val ik flauw en plas ik mezelf nogmaals onder. Mijn vriend hoort alle herrie en raapt me op van de keukenvloer. Ik word agressief en zie dat hij opeens zes ogen heeft. De volgende ochtend word ik misselijk wakker en ben ik tien kilo zwaarder.

Leuk man, medicijnen.

Het spreekt dan ook redelijk voor zich dat ik tijdens deze kuur geen borstvoeding mag geven of machines mag bedienen. Niet meer dan logisch, het lijkt me niet leuk om hallucinerend auto te rijden.

Nu vraag je je allicht af wat voor enorm ernstige ziekte ik onder de leden heb dat ik zulke zware medicatie nodig heb. Geen zorgen, ik mankeer niets, nog niet. Ik ga op vakantie, naar Zweden. Daar kom ik nogal vaak en altijd als ik daar ben, word ik geprikt (of gebeten) door een beest. Ik weet niet welk beest, ik weet alleen dat mijn lijf er hysterisch op reageert. Zo hysterisch dat azaron of prik-weg niet voldoet. Vorig jaar werd ik op de tweede dag van mijn vakantie geprikt. De daaropvolgende dag werd ik 's ochtends vroeg wakker van de pijn en de jeuk. Mijn enkel was zo dik, dat ik niet meer kon lopen. De volgende dag had de zwelling zich nog verder verspreid, vanaf mijn voet tot halverwege mijn kuit. De rest van de week heb ik de pijn en jeuk verbijtend met mijn voet omhoog op de veranda zitten lezen. Dat was op zich best leuk, want ik houd enorm veel van lezen. Toch had het me nog leuker geleken als ik rond had kunnen lopen.

Dit was niet de eerste keer, het gebeurt elke keer als ik daar ben. Met een dikke arm of een misvormd gezicht heb ik gewoon nog een leuke vakantie, maar als dat ongedierte het op mijn voeten heeft voorzien, dan houdt het op.

Dus heb ik bij de apotheek antihistaminepillen gehaald, gewoon vrij verkrijgbaar, zonder recept. Zodat de zwelling, de jeuk en de pijn afnemen, mocht ik weer gebeten worden. Al twijfel ik nu wel. Ik zit denk ik toch liever weer een week op de veranda dan dat ik in mijn eigen urine lig te hallucineren.

Bekijk alle logs van Judith