Het is zes uur ’s ochtends en ik ben klaarwakker. Zonder hulp van de wekker, helemaal uit mezelf. Het is warm, heel warm. Het is ook weekend. Ik hoef er dus niet uit, maar doe het toch. Mijn verhitte lijf kan het niet verdragen nog langer in een te heet bed te liggen.

Een frisse douche en een koffietje op m’n balkon. Trots kijk ik naar de fraai bloeiende plantjes. Niet slecht voor iemand die het verschil tussen een roos en tulp amper weet, bedenk ik me.

Inmiddels slaat de klok zeven. Zeven uur en zaterdag. Ik besluit op mijn fiets te stappen. En blijk niet de enige te zijn voor wie de dag al weer begonnen is. Mannen en vrouwen, jong en oud. Ik zie en masse een bedrijvigheid die mij niet bekend is zo vroeg op een zaterdagochtend.

Moeders die me traag maar verhit tegemoet komen fietsen met hun kroost voor- en achterop. Mannen op wielrenfietsjes die een poging doen nog enigszins in hoog tempo voorbij te racen. Hangjongeren die loom hangen, hun naam volledig recht aandoend. Pubers die rustig likkend de eerste ijsjes van de dag al naar binnen werken. Studentes in korte rokjes die met trage tred richting de markt paraderen. Studenten met ontblote bovenlijven die dit vrouwelijk schoon aandachtig bekijken, melig hangend over het Franse balkon.

Toeristen, wezenloos en verdwaast, maar wel met stevige wandelschoenen, dwalend door de ochtendgloren. Cafébazen die hun terras, dat na een korte broeierige nacht slechts een paar uur onbemand is geweest, weer langzaam beginnen op te bouwen. Omaatjes, aan de hand genomen door opaatjes, die samen de boodschappen van die dag doen. Dit alles gecombineerd met de frisse geur van zonnebrandcrème en vers zweet. Ha! Het is weer zomer in Nederland!

Klik hier als je meer van mij wil lezen.

Bekijk alle logs van Floortje