Ik typ dit op maandagmiddag. The day after. Ik heb een kater, terwijl ik al jaren niet meer drink. Ik moet werken, leuke columns schrijven, enthousiast reageren op leuke voorstellen, cijfers analyseren. Maar ik heb geen zin. Ik ben gaar. Zo enorm gaaaaaar.

Ik was op vakantie. Dat was leuk. De rit terug naar huis niet. Door file en de dikste mist die ik ooit heb gezien, deden we langer over de terugweg dan normaal. Zestien uur. Langer zelfs, zestienèneenhalf uur heb ik in de auto gezeten. 's Ochtends vroeg kwamen we thuis. Het was (en is) hier stikbenauwd. Ik was te gaar om te slapen, dus na een verkoelende douche ben ik op de bank gaan liggen, naast de open tuindeur om enigszins verkoeling te krijgen. Om 8 uur viel ik in slaap en om 11 uur werd ik weer wakker. Dus nu is mijn slaapritme ontregeld.

Ik wil slapen, maar ook weer niet want mijn slaapkamer (onder een schuin dak waar de hele dag de zon op staat) is geen plaats waar je wilt zijn. Dus hang ik en vecht ik tegen mijn slaap.

Gelukkig was er gisteravond voetbal. Ik wist zeker dat we zouden winnen, simpelweg omdat Spanje twee jaar terug al het EK heeft gewonnen, dus zou het vet oneerlijk zijn als ze ook het WK zouden winnen. Het liep anders af. Teleurgesteld slaap ik nog slechter. Het hielp ook niet echt dat mijn hond om 4 uur 's nachts een egel in de tuin vond en de hele buurt wakker blafte omdat [eerdergenoemde egel] DOOD moest. Ik kreeg hem niet te pakken in het donker. Toen hij eenmaal binnen was, moest ik de stekels uit zijn bek plukken. De egel zelf maakt het trouwens goed.

En nu is het maandag. Ik heb opgewekte zakelijke telefoontjes gevoerd, er gaan de komende maanden leuke dingen gebeuren op PinkBullets. Ik krijg van een uitgeverij enorm leuke boeken toegestuurd. Kortom, werktechnisch was ik goed bezig. Al is het ook weer een voordeel dat ik thuis werk en dus gewoon in een hemdje en hotpants puffend en hijgend rond kan lopen.

Nu moet ik een paar columns schrijven. Zoals deze voor woensdagochtend. Maar ik ben te gaar, te moe, oververhit. Zonde, want op vakantie was ik topfit, ondanks mijn allergie. Ik heb dus niet in mijn eigen urine liggen hallucineren, ik heb alleen maar twee dagen met een misvormd hoofd rondgelopen.

In de Zweedse bossen, in de zon, zat ik vol met energie, verhalen en columns. Leuke dingen, die jullie allemaal willen lezen. Maar nu is het kwijt. Weg. Te gaar om leuk en sprankelend te zijn. Ik verlang naar de herfst. Of gewoon iets koeler weer. Dan sprankel ik wel. Nu zweet en zemel en zeik ik alleen maar.

Sorry.

Bekijk alle logs van Judith