Ik probeer mijn kop erbij te houden, heus. Bij het maken van een werkplan voor een documentairereeks. Het schrijven van een column. Het leren van verkeersregels om dichterbij dat felbegeerde rijbewijs te komen. Maar het lukt niet. Niet echt.

Als je allerlei projecten tegelijkertijd wilt uitvoeren, betekent dat maar één ding. Er valt altijd iets te doen. Zoals vandaag. Vol goede moede en met een strak werkschema in gedachten positioneer ik mij achter mijn laptop. En dan gaat het mis. Het internet zuigt mij binnen enkele minuten in een onvermijdelijk wormgat van boeiende doch nu niet ter zake doende informatie. Go Fug Yourself, Lemondrop, The Berry en F My Life barsten weer van de nieuwe posts en die moet ik echt even checken. Oe, er is een leuke weekendbreak op MTV… Ik bedoel, ik ga aan het werk! Ik typ drie zinnen voor het werkplan of de column, of allebei, om daarna een half uur op Facebook rond te hangen. Ik heb net toch iets gedaan? Nou dan.

Uren later. Het is bijna half drie en er valt nog steeds weinig zinnige activiteit te bespeuren. MTV staat op mute aan terwijl er muziek uit mijn boxen knalt. Ik vind een vers arsenaal dingen leuk op Facebook. Weet je niet wat je leuk moet vinden? Klik dan even hier, er staat vast iets van je gading tussen. Ik heb de afwas gedaan en ik ben gedoucht. So far, so good. Ik heb trouwens ook drie albums gedownload die ik al tijden wilde hebben, dus de muziek die door mijn woonkamer schalt, is hard, aangenaam en nieuw. Alle weblogs zijn gecheckt. Nu kan ik ein-de-lijk beginnen met de rest van het werkplan en de column. Of nee, wacht even, ik zie weer een fascinerende link…

Wie wil nou niet ontdekken dat Carla Bruni eigenlijk doodeng is? Of alle andere mensen in deze lijst, for that matter. En wie wil er nou niet lekker procrastineren op een site zoals deze? Ik heb me namelijk altijd al afgevraagd wie er godesnaam in zo’n klinische catalogusinrichting kan wonen. Nu weet ik dat. Weer een vraag minder om mij druk over te maken. Hé, er liggen nog wat snoepjes in mijn kast!

Tegen half zes heb ik met tergende pijn en moeite een summier werkplan afgeleverd. Ik heb zinloos rondgestruind in mijn huis, kromgebogen achter mijn laptop gezeten en het halve internet afgehoerd en gesnoerd. Wat rondstruinen, doorklikken, scrollen en F5’en betreft ben ik een waar natuurtalent. Zucht. Nu nog op het gebied van concentratie wat talent aanboren. Echt, ik probeer mijn kop erbij te houden, maar….

Maar misschien stel ik te hoge eisen, dat zou best kunnen. De tekst die je nu leest is namelijk de column waar ik nodeloos lang over deed. Maar hé, hij is af. En het is zondag, dus dan mag een mens best wat langer over taken doen. Net iets te lang internetten, uitgebreid broodjes maken. Heerlijk eigenlijk, zo’n zondag… Ehm, wat was mijn punt ook al weer?

Meer van mij lezen? Klik dan hier!

Bekijk alle logs van Nathaliefje