Naakt krijgt de mens iets speels, iets onschuldigs, iets aandoenlijks. Mannen domineren niet meer zo in hun blootje, dan zijn het eerder de vrouwen, zou ik bijna zeggen. Vrouwen staat naaktheid natuurlijk, mannen krijgen er iets onwennigs door – alsof ze uit hun veilige harnas zijn geplukt.

Hallo Judith, in je vorige brief vroeg je je af wat het over ons zegt, dat we ons zo onzichtbaar mogelijk proberen te maken. Ik begin je nog maar net te leren kennen, maar wat bij mij de oorzaak is, weet ik wel. Het is een overlevingsmechanisme. Toen ik klein was, gold voor mij dat als ik niet werd opgemerkt, ik ook niet werd lastiggevallen.

Op de middelbare school werkte dat niet meer helemaal, daar trok ik meer aandacht naarmate ik meer naar de achtergrond probeerde te verdwijnen. Daar moest ik me juist heel agressief opstellen om mensen bij me weg te houden. En dat heb ik eigenlijk nu nog: ik hou me zo koest mogelijk totdat ik me bedreigd voel, en dan weet iedereen dat ik in het gebouw ben. Ik probeer altijd alles om ruzie te vermijden, en als dat niet helpt, ga ik voor de totale vernietiging.

Jij hebt dat tegenstrijdige toch ook? Ik bedoel, je zegt dat je zo min mogelijk sporen wilt achterlaten, maar je hebt wel een website waarmee je probeert op te vallen. Ik neem althans aan dat je graag wilt dat heel Nederland PinkBullets leest. Hoe zit dat dan?

Wat ik trouwens de vorige keer vergeten was te vermelden in mijn aanklacht tegen de dominerende man, en waar ik aan moest denken toen jij over je ergernissen in het openbaar vervoer begon, is de onhebbelijkheid van veel mannen om wijdbeens in de trein te gaan zitten, zodat ze minstens twee, maar liefst drie zitplaatsen in beslag nemen.

Vanwege zulke types is mijn liefste wens eigenlijk een stroomstok te bezitten. Als ik dan weer zo’n wijdbeens alfa-mannetje zie, zet ik er even * ZAP! * een paar honderd volt op en kijk aan, er kunnen weer drie passagiers zitten. Sowieso handig, een stroomstok, als je veel gebruik maakt van het openbaar vervoer. “Meneer, dit is een reizigersonderzoek...” * ZAP! *

O ja, en je had over onze gemeenschappelijke woede om ‘ogenschijnlijk triviale dingen’. Niks triviaal! En ook niet ogenschijnlijk. Ik word woest van mannen die proberen mij te overheersen. Niets is belangrijker dan me daartegen te verdedigen. Daarom ga ik ook regelmatig los tegen de drie monotheïstische godsdiensten.

Om er achter te komen wie jij eigenlijk bent, heb ik een aantal stukken van je gelezen in het PinkBullets-archief. Je bent wel het braafste meisje van de PinkBullets-posse, hè? Waar de anderen hun (seksuele) agressie nog wel eens willen botvieren, hou jij het ’t liefst in het nette. Ik wantrouw seksueel agressieve vrouwen trouwens altijd een beetje. Heb het idee dat het vooral politiek is, en niet iets dat vanuit het hart komt. Even aan de mannen laten zien dat ze niet moeten denken dat ze ’t alleenrecht hebben op seksuele dominatie, zeg maar.

Maar goed, ik heb dus in je archief zitten grasduinen, en stuitte op je stuk over (on)verwacht naakt. Je hebt nogal moeite met andermans en andervrouws naakte lichaam. Heeft vast met je jeugd te maken, en je in voortdurend in staat van deshabillé verkerende hippie-ouders. Grappig, want ik schrijf deze brief in het Franse naturistenpark La Jenny, één van mijn favorietste vakantieplekken ever. Hier dartelt, strompelt en schuifelt jong en oud, mooi en lelijk, dik en dun poedelnaakt rond en ik vind het van een onbeschrijflijke schoonheid.

Jij hebt eens een vakantie op een naturistencamping doorgebracht, dus je weet hoe het is, en ik begrijp eerlijk gezegd totaal niet dat je op zeker moment niet over je weerzin bent heengezet. Naakt krijgt de mens iets speels, iets onschuldigs, iets aandoenlijks. Mannen domineren niet meer zo in hun blootje, dan zijn het eerder de vrouwen, zou ik bijna zeggen. Vrouwen staat naaktheid natuurlijk, mannen krijgen er iets onwennigs door – alsof ze uit hun veilige harnas zijn geplukt.

Bovendien – wie vindt het bij deze temperaturen nou prettig om in klam, plakkerig en schurend textiel gehuld te zijn? Naakt is zoveel comfortabeler. Kon ik maar altijd naakt zijn als ik dat wilde, zonder dat er iemand aanstoot nam. Ik bedoel, jij hebt het over striae en cellulitis, wat dacht je dan van witte sokken in sandalen, of Uggs en Crocs? Is toch ook hartstikke kwetsend voor esthetisch ingestelde mensen als ik? En dat mag wèl!

Er wordt in deze wereld met twee maten gemeten, Judith. Maar ik zeg je, ik zal altijd een blote moeder met dikke billen en cellulitis verkiezen boven de parade van Zeeman- en C&A-textiel die ik ’s zomers steevast aan me voorbij zie trekken als ik me de straat op waag.

Het is weer mooi geweest voor nu. Jij was ook op vakantie, toch? Naar je zin gehad? Liefs voor jou en je lezers,

Peter

Peter Breedveld is de hoofdredacteur van Frontaal Naakt en hij schrijft brieven aan Judith Valentijn, hoofdredacteur van PinkBullets. Alle brieven van Peter lees je hier en alle reacties van Judith daar.

Bekijk alle logs van PeterBreedveld