Uit den oude doosch, we schrijven 1995, het was een mooie zomer. Een verhaal, met de hand geschreven, in mint-kleurige inkt, met vulpen dus. We moesten voor school, Nederlands, een verhaaltje schrijven over wat je die vakantie had mee gemaakt. En ik had wat mee gemaakt!

Het was een bijzondere zomer. Raar genoeg vergeet je bepaalde dingen toch. Zo ook dit verhaal. Gelukkig bewaar ik alles en kom ik vele herinneringen weer tegen bij het opruimen. Na het lezen van mijn handgeschreven werk, ben ik achter mijn laptop gekropen en heb het overgetikt. Zodat het ook digitaal weer vergeten kan worden.

We gaan terug naar de zomer van 1995, waar ik nieuwe mensen leer kennen die ik daarna nooit meer heb gezien.

Het is kwart over twaalf ‘s nachts, over een kwartier moet ik thuis zijn. Ik kijk om me heen, het licht dat het vuur geeft is onduidelijk en daarbij ben ik ook niet meer zo nuchter meer. Ik sta op en vraag wat mensen of ze met me meegaan naar de camping. Maar niemand gaat mee, dus loop ik het duin af, met mijn schoenen vol zand.

Wat verderop zie ik sigaretten branden, van die kleine rode puntjes. Ik loop naar het groepje en vraag of ze Nederlands zijn ... en ja. Iemand pakt een aansteker en met een vlammetje kunnen we gezichten bekijken en ons aan elkaar voorstellen. Het groepje heb ik wel eens op het strand gezien, dus echt onbekend zijn ze niet. Ik vraag wie er even meegaat naar de camping om te ritsen. Jorrit, een jongen uit het groepje wil wel mee samen met Sander, maar Jorrit’s vriendin wil dat hij meegaat naar het strand, dus alleen Sander gaat mee. We praten wat onderweg en hij is 16, wordt 8 augustus 17 en woont in Veldhoven. Ik vertel hem hoe oud ik ben en waar ik woon.

We komen bij mijn plaats aan en hij blijft even wachten. Ik ga naar de caravan en zeg tegen mijn ouders dat ik er ben, doe de rits van mijn tent open en dicht en ga weer naar Sander. We lopen naar het strand en we gaan bij de rest van de groep zitten rond het vuur. Ik praat wat met de rest van de groep. Het zijn bijna allemaal stelletjes; Marjolein en Mike, Rob en Charlot, Jorrit en Sandra, maar dat is eigenlijk een beetje gein. Dan heb je ook nog Jan-Karel met zijn Yan-Kees pet en Denphi.

Van Marjolein en Mike heb ik niet zoveel gehoord. Van Jorrit des te meer en van Sander ... Sander en ik gaan op onze rug liggen om de sterren te bekijken. Je ziet heel duidelijk de Melkweg, de grote en kleine beer en nog veel meer waar we de namen niet van wisten. Hij deed zijn hand onder mijn rug en kietelde me in mijn zij. Ik moest lachen en opeens zoende hij me. Ik wist niet wat me overkwam, maar na enkele seconden ging het weer.

Ik zat tegen hem aan en we keken naar de zee, een zwarte vlakte waar zo af en toe een witte streep op zichtbaar werd. Na nog tien zoenen gingen we terug en gingen daar toen toch maar weer verder met zoenen. Rond een uur of half drie gingen we terug naar de camping. Een paar waren al vertrokken,maar de overgebleven groep ging ook mee.

Op de camping kwamen we Mike nog tegen. We liepen met z’n allen naar een washok en voor het eerst zag ik Sander’s gezicht. Ik schrok wel een beetje, want hij was niet precies het type waar ik op val. Neemt niet weg dat hij er wel schattig uitzag. We praten nog even en spraken voor de volgende dag af om half twee, bij Mike en Rob. Sander liep nog even mee en ging toen ook richting zijn plek.

Ik zou best wel over de andere drie dagen willen schrijven, maar daar is zowat iedere dag hetzelfde en bloedheet. Hij ging woensdagochtend weg en dat was helemaal niet leuk. Heel vroeg opstaan om hem nog zo lang mogelijk te zien. Toen hij wegging moest ik toch wel huilen, want hij woont in Zuid Brabant en ik een kleine 200 kilometer verder. Dat is een eind fietsen.

Toen ik weer thuis was heb ik hem meteen een brief geschreven, om hem te vragen of hij een week met me op Tourtime wilde. Een week later belde hij op; hij vond het een leuk idee. We spraken een week af en die week vergeet ik nooit meer.

Het is nu vier weken geleden en ik heb hem nog maar twee keer aan de telefoon gehad, maar ik hoop dat het meer wordt ...

Andere digitale schrijfsels van mijn hand

Bekijk alle logs van Martje