Hallo Judith! Ik zou je al veel eerder hebben gemaild in het kader van de Pink Bullets/Frontaal Naakt-crossover, maar ik kon niets verzinnen. Wat schrijf je aan iemand waarvan je eigenlijk niets weet, behalve dat ze Judith heet en een vrouwenblog beheert?

Het ligt voor de hand om het dan over vrouwen en mannen te hebben, maar ik heb geen zin om het mannendom te vertegenwoordigen. Ik ben dan wel een man, maar ik heb niks met het mannendom. Voetbal interesseert me niet, ik kan geen Audi van een Fiat onderscheiden en ik ben geen bierdrinker. Om die reden is me al vaak gevraagd of ik dan misschien homo ben, maar ik kan de muziek van Abba niet velen en de geur van andere mannen nog minder, dus nee, ook dat niet.

Gisteren zat ik, murw van de beukende hitte, mijn avond te verdoen voor de televisie, zappend langs de kanalen en ik kwam een paar keer langs een programma waarin een groepje mannen, waaronder Wouter Bos, heel gewichtig zat te doen over de voetbalwedstrijd, die daarvoor in Zuid-Afrika was gespeeld. Het zag eruit alsof ze daar het klimaatprobleem zaten op te lossen, maar het ging gewoon over voetbal. En op een gegeven moment begonnen er twee met elkaar te kempen, als een stel bronstige herten, en kreeg ik last van plaatsvervangende schaamte.

Dat is wat ik tegen mannen heb: die dwangmatige behoefte om te domineren. Om elke ruimte, die ze binnenstappen, te overheersen. Al is het maar de herenkleedkamer in het sportcentrum. Komt er zo’n typetje binnen, indringend fluitend. Ik weet niet hoe dat met andere mannen zit, maar ik krijg dan een bijna onbedwingbare behoefte om ‘m zijn bek dicht te timmeren. Het voelt namelijk als een mentale verkrachting, alsof je wordt overgenomen door zo’n minkukel.

Mannen, althans echte mannen, leggen ook altijd hun poten op tafel. En het liefst hebben ze dan vieze sokken aan, zodat de overlast maximaal is. Ik had vroeger, toen ik bij de Haagsche Courant werkte, een chef die het zelfs op zijn werk deed. Ik werd daar zó geweldig agressief van. Hij had ook altijd van die misselijkmakende metaforen. In plaats van te zeggen dat hij even met je wilde overleggen zei hij: “Peter, ik wil even een eitje bij je leggen”. Woest werd ik dan. Maar ik hield me in, want ik had vaste lasten te betalen.

Mannen hebben iets met sokken, vooral met vieze sokken. Waarom is dat? Waarom zie je zo vaak foto’s en (porno)filmpjes van mannen die helemaal naakt zijn, op hun sokken na? Worden vrouwen verondersteld daar geil van te worden, of zo? Want in mij wekken ze blinde woede.

Dat zal wel geduid moeten worden als een instinctieve reactie op de bedreiging van mijn territorium, maar waarom heb ik dan die neiging niet, om overal mijn geurvlag achter te laten? Integendeel, ik probeer altijd overal mijn sporen uit te wissen en me zo onzichtbaar mogelijk te maken, al realiseer ik me nu dat mijn geliefde het daar waarschijnlijk niet mee eens zal zijn. Die loopt altijd achter me aan te foeteren met handdoeken en dergelijke, die ik overal laat slingeren.
Verstrooidheid, zeg ik je, geen geurvlaggen.

Hier laat ik het dan maar bij, voor nu. Veel liefs ook voor je lezers,
Peter

Peter Breedveld is de hoofdredacteur van Frontaal Naakt en hij schrijft brieven aan Judith Valentijn, hoofdredacteur van PinkBullets. Volgende week geeft Judith op Frontaal Naakt antwoord op deze brief.

Bekijk alle logs van PeterBreedveld