Willem Zandstra was cameraman. Niet zomaar een cameraman, maar de beste van Nederland en een internationale carrière lonkte. Hij had een vriendin, Dana, maar hun relatie was meer zakelijk. Op zijn minnares, Franka, was hij wel verliefd. Tot hij een auto-ongeluk krijgt en zijn oog én Franka verliest.

Inmiddels zijn we zeventien jaar verder. Willem is geen cameraman meer. In het ongeluk verloor hij zijn rechteroog, juist het oog waar hij mee werkte. Als docent op de filmacademie zit hij wel nog steeds in het vak, maar echt gelukkig is hij niet. Ook is hij nog steeds samen met Dana, maar er zit nog weinig liefde in hun relatie. Zijn affaire met Franka is hij min of meer vergeten.

Franka is in de afgelopen zeventien jaar ook veranderd. Ze leerde Willem op een filmset kennen, waar zij als zijn kabelaar werkte. Niet alleen had hij bewondering voor de amateurfilms die ze maakte, hij viel als een blok voor haar complete persoonlijkheid en begreep niet waarom ze zo weinig deed met haar talenten. Franka had haar studie antropologie niet afgemaakt en had nu allemaal verschillende baantjes om geld bijeen te kunnen krijgen voor de filmacademie. Zeventien jaar later werkt Franka echter niet als regisseur of cameraman, maar als productieleider.

Kortom, van hun ooit zo veelbelovende levens is weinig terecht gekomen. Maar dat verandert. Alles verandert. Op de ene dag die op bijzonder meeslepende wijze in dit boek beschreven wordt.

Franka gaat voor het eerst in jaren weer terug naar haar geboortedorp. 'Oom' Jelle, de vader van haar vroegere hartsvriendin Ireen is overleden en Franka gaat naar de begrafenis. Onderweg bedenkt ze dat ze eigenlijk alle deuren naar haar verleden heeft dichtgegooid. Tot ze vertrok om te gaan studeren, waren zij en oom Jelle twee handen op één buik, net als zij en Ireen. Na haar vertrek heeft ze ze zelden nog gezien. Als ze naar de begrafenis gaat, ziet Willem haar toevallig over het perron lopen. Hij springt de trein in waarvan hij denkt dat zij er ook in zit, maar vind haar niet.

Vervolgens hebben ze beiden een zware en heftige dag en leren we via flashbacks veel over hun (gezamenlijke) verleden, en dat de gevoelens die ze ooit voor elkaar hadden eigenlijk nooit verdwenen zijn...

Op indrukwekkende wijze weet Tissen de personages Franka en Willem gestalte te geven. Voor ik het door had, werd ik meegesleurd in hun levens en kon ik niets anders doen dan het boek in één ruk uitlezen. Vaak vind ik flashbacks in verhalen vertragend werken, maar Tissen heeft alles zo weten op te schrijven, dat het verhaal geen moment aan tempo verliest.

Ook wil ik vaak nog wel eens zeuren over het einde van een boek, maar Wrap eindigt perfect. Toen ik het boek sloot, zuchtte ik gelukzalig 'it's a wrap!'. Daarom krijgt Wrap 4 van de maximaal vijf roze kogels en raad ik je aan dit boek in je koffer te stoppen als je op vakantie gaat.

Uitgeverij Querido
Juni 2010
252 bladzijden

Meer boeken?

Bekijk alle logs van Judith