Enge dingen zijn eng, maar ook leuk. In de negentiende eeuw griezelden mensen ook graag, dus ook toen al werden er horrorverhalen geschreven. Dertien van deze verhalen zijn bijgeschaafd en gepubliceerd in één bundel.

Erica van Boven en Olf Praamstra hebben de verhalen verzameld en Ivo de Wijs heeft de verhalen zodanig bewerkt dat ze makkelijk leesbaar zijn voor ons eenentwintigste-eeuwers. Het zijn bijzonder gezellige verhalen, over moord, zelfmoord, verminkingen, wraak, wroeging en bijgeloof. Spokende scheepsbellen, in stukken gesneden minnaressen, kapot geslagen baby's (!), enge zigeuners die een vloek uitspreken, Zoeloes met magische krachten en voornamelijk veel dood en verderf.

Dat deze verhalen uit de negentiende eeuw komen (wat sowieso al een enge tijd was), geeft de verhalen extra cachet. Toch ben ik niet heel erg gecharmeerd van deze bundel. Ook al zijn sommige verhalen erg griezelig, er zit weinig spanningsopbouw in. Bij enkele details wordt bizar lang stil gestaan en schokkende gebeurtenissen worden in één bijzin afgedaan. Gelukkig staan er een tweetal verhalen in waar ik enorm van heb genoten en dat maakt het lezen van dit boek toch de moeite waard. Kortom, dit is leuk voor de liefhebber, maar niet iets wat in de smaak zal vallen bij een breed publiek.

Het boek scoort drie van de vijf roze kogels. Één voor het verhaal 'De zigeunerin' (waarin de arme Martha een rijkaard vervloekt omdat hij zijn geld weigert af te staan en er vervolgens gruwelijke dingen gebeuren) en één voor het verhaal 'De dichter en de bleke man' waaruit blijkt dat echt Groots Schrijftalent duivels is. De laatste roze kogel is omdat het toch wel erg bijzonder is om zulke oude verhalen in moderne print te mogen lezen.

Uitgeverij Athenaeum
Juni 2010
192 bladzijden

Meer boeken?

Bekijk alle logs van Judith