Ik ga zo mijn democratische plicht doen. Of eigenlijk moet ik het zo formuleren: ik ga gehoor geven aan mijn recht om te stemmen. Stemmen voor iets waar ik achter sta. Oh, en trouwens, dat mogen jullie ook!

Met onze stem laten wij horen welke keuze wij maken. Deze keuze is niet makkelijk. Door de benarde positie waarin wij ons bevinden, voelt het als een enorme last die op onze schouders drukt. Wij moeten zeggen wat wij willen, wat er moet gaan gebeuren.

Maar wat weten wij daar nou eigenlijk van? Misschien geef ik de Nederlandse bevolking nu te weinig credit, dus zal ik het zo stellen: Wat weet ik daar nou eigenlijk van? Begrijp me niet verkeerd, het feit dat wij mogen zeggen hoe we over dingen denken en dat wij gehoord worden, dat is een voorrecht dat weinig volkeren op deze wereld hebben.

Ik omarm dit recht, dit voorrecht, dan ook van harte. Dus ga ik zo stemmen. Maar nu mijn dilemma:

Deels zie ik mijzelf als een weldenkend mens, met een duidelijke mening, met normen en waarden. Ik heb mijn hart op de juiste plek, weet het verschil tussen zwarte humor en discriminatie en kan prima oordelen wat goed is en wat fout...MAAR

Wat vind ik van de hypotheekrenteaftrek? Wat vind ik van de hoogte en de duur van de WW-uitkering? Moeten mensen hoge inkomens meer belasting betalen?Tja...

Ten eerste zijn dit zeer complexe zaken. Om volledig te begrijpen wat ik hier van vind, moet ik toch eerst begrijpen wat deze zaken precies inhouden. Ten tweede zijn deze zaken ver-van-mijn-bed-show, wat eigenlijk deels het eerste tot gevolg heeft. Ik heb geen hypotheek, ik woon nog op kamers. Ik ben niet werkloos, maar ontvang ook geen hoog inkomen. Wat de boer niet kent, dat vreet ie niet. Of snapt ie niet.

Hoewel ik begrijp dat je dit soort zaken niet enkel vanuit jezelf moet bekijken, zal ik eerlijk toegeven dat “the bigger picture” op dit soort punten bij mij wel eens ontbreekt. Ik moet me verdiepen in dit soort zaken om een volledig beeld te krijgen wat dit soort regelingen inhouden, zodat ik er een mening over kan vormen.

Gelukkig hebben allerlei knappe koppen sites ontwikkeld die de onwetende kiezer de helpende hand bieden. Maar bieden deze sites de helpende hand als ze je een volgende stelling voorschotelen?

In Nederland mogen gewoon nieuwe moskeeën worden gebouwd

Eens? Oneens? Of geen van beiden?

De manier waarop deze stelling is geformuleerd, maakt het de stemmer erg lastig door het woord “gewoon” in de zin te zetten. Door dit woord vroeg ik me als stemmer meteen af of dat inderdaad zo gewoon is? Of dat het veel gewoner zou zijn als dat niet zou gebeuren? Mmm tricky!

Nog een voorbeeld:

De overheid moet flink bezuinigen op subsidies voor kunst en cultuur.

De stemmer begrijpt wat hem hier gevraagd wordt. Of er minder geld uitgegeven moet worden aan kunst en cultuur? Sterker nog, “flink” minder geld! Dat klinkt dreigend. Terwijl Jan Modaal aan zijn geliefde fanfarevereniging denkt, klikt hij – gepassioneerd als hij is
voor zijn trombone – op “oneens”. Hij ziet “the bigger picture” niet. Hij denkt niet aan alle centen die door zijn stem misschien wel in de verenigingskas van ‘Den Vergulde Noot’ komen, maar niet in de huishoudportemonnee, omdat er toch echt bezuinigd zal moeten worden.

Natuurlijk begrijp ik dat deze stellingen slechts bedoeld zijn om een beeld te schetsen welke partij met zijn partijprogramma het beste beantwoord aan jouw belangen, normen en waarden. Echter, veel stemwijzer worden we niet van deze stemwijzers.

Ze geven ons op deze [url=http://www.babalin.com/kieskompas/ ]sites[/url] geen goede voorlichting over de ingewikkelde zaken waarover wij een mening moeten geven. Dus kiest men op gevoel. Men stemt vervolgens ook logischerwijs op basis van dit gevoel, want slechts weinigen weten precies waar ze het over hebben. Wat onze regering nu eigenlijk precies van ons vraagt vandaag.

Winston Churchill zei ooit: “The best argument against democracy is a five minute conversation with the average voter”

Pijnlijk, maar waar:

Ik betrap mijzelf op een plaatsvervangend schaamtegevoel, maar ook herkenning en schuldgevoel. Ik besef ik me donders goed dat ik met mijn stem, net als de mensen uit het filmpje, het heb over dingen waar ik niet het volle verstand van heb of kan hebben.

Iedereen mag onwetend zijn, maar zonder verstand van zaken een stem uitbrengen, voelt als het misbruiken van het voorrecht te mogen stemmen.

Daarom ligt mijn stembiljet toch wel zwaar in mijn hand. Of til ik er nu te zwaar aan?

Wil je meer van mijn stukjes lezen? [url=http://www.pinkbullets.nl/user/willeke/track/geschreven_logs ]Klik dan hier![/url]

Bekijk alle logs van Willeke