Jaja, 9 juni mogen we weer kiezen. Voor dat heuglijke feit wordt Het Lagerhuis weer even uit de kast getrokken. Ik voelde een vertrouwde weerzin opborrelen toen ik Paul Witteman en zijn debatteerkornuiten in die bekende groene zaal zag zitten.

Waarom ik zo’n hekel had aan Het Lagerhuis, daar dacht ik nooit over na. Ik had dat gewoon. Maar nu weet ik het. Ik ben niet zo goed in het vormen van meningen. Als ik het al doe en iemand zet daar een paar luide argumenten tegenover, ben ik binnen een paar minuten omgeluld. Eigenlijk binnen een paar seconden. Voor een doorgewinterd Lagerhuislid ben ik niets aan, een gemakkelijke prooi. Dat komt doordat ik niet zo snel denk. Denksgewijs ben ik een slak. Ik besef ’s avonds in bed pas waarom ik een goed punt had. Maar dan is het te laat. Zucht.

“En Nathalie, heb jij hier een mening over?” Het gesprek van de werkdag begon heel veilig over wat we die avond gingen eten, maar ontaardde al snel in een discussie over de bio-industrie. Eén collega was faliekant tegen. Ze verklaarde dat ze alleen nog maar biologisch vlees wilde kopen. Een goed initiatief, misschien minder voor haar portemonnee, maar goed voor de beestjes. De andere collega’s somden hun redenen op om wel ordinair vlees te kopen. Beide partijen probeerden de ander te overtuigen, zoals het gaat in een discussie. Toen was ik aan de beurt. “Zeg, heb jij hier een mening over?” Ik kwam niet verder dan: “Nou, eh…”

Ja, het is erg van die varkens en kippen in die kleine hokken. Een dier heeft ook recht op een beetje lol in het leven. Aan de andere kant snap ik ook dat biologisch vlees voor veel mensen te duur is. Dat ze andere dingen aan hun hoofd hebben, zoals geld verdienen om überhaupt vlees te eten. Zelf eet ik op sommige dagen helemaal geen vlees, maar dan denk ik niet aan de dieren. Eerder aan dat ik die dag geen zin heb in vlees. Ik begrijp de voor- en tegenstanders van dit hete hangijzer, maar kan en wil me niet zomaar ergens bij aansluiten. Mag ik ook het vakje ‘geen mening’ aanvinken?

Lagerhuisleden zouden dit onderwerp direct tackelen. Ze schudden hun mening en bijbehorende spijkerharde argumenten zo uit hun mouw. Hoe doen die mensen dat? Bij mij duurt het lang -vaak te lang- voordat ik ergens een goed onderbouwde mening over heb. En zelfs dan houd ik in mijn achterhoofd dat ik er wel eens naast zou kunnen zitten. Sterker nog, ik ga er veiligheidshalve vanuit dat een ander gelijk heeft. Iets waar ik verre van tevreden over ben, maar hé, verandering begint bij een probleem eerlijk toegeven. Dus bij dezen.

Misschien moet ik de komende weken mijn afkeer van mensen met sterke meningen aan de kant zetten en Het Lagerhuis kijken. Misschien pak ik wat debatteertechnieken mee en kan ik me de volgende keer beter redden als het op mijn werk over de bio-industrie gaat. Maar misschien vind ik het ook wel fijn om niet altijd een mening klaar te hebben. “Opinions are like assholes. Everybody’s got one and everyone thinks everyone else's stinks”, zei Clint Eastwood. Over dat Lagerhuis kijken ben ik nog niet uit, maar wel dat ik het met deze uitspraak eens ben. Maar hé, dat is mijn mening.

Klik hier om meer van mij te lezen.

Bekijk alle logs van Nathaliefje