Mag ik nu alsjeblieft dood? En dan ook echt gewoon dood, afgelopen, finito; arrivederci buona vita!? Alsjeblieft? Vliegensvlug door de grond zakken volstaat anders ook nog wel.

Situatie 1: Zaterdagavond, in de kroeg. Halverwege het zoveelste spelletje Shithead (een kaartspel dat is bedacht door -let op!- de vriend van een vriend van een vriend van een vriendin van eh... mij!) besluit mijn blaas dat het tijd is voor een gerst- en gistlozing. Goed, toiletbezoek gehad. Dan handjes wassen, handjes drogen, slechts vlug een blik werpen in de spiegel (ik zie er niet uit als ik gedronken heb) en weer terug naar mijn zachte stoel en koude biertje.

Met nonchalante tred loop ik richting ons tafeltje aan het raam. Voordat ik zojuist het toilet uit liep, had ik nog mijn triomfantelijke ik-ben-zelfverzekerd-blik opgezet, ter afleiding van mijn ik-loens-want-ben-bezopen-gezicht. De blik verdwijnt echter als sneeuw voor de zon zodra de barman achter me wijst en ik omkijk. Toiletpapier, als een kuikentje dat achter moeder Eend aanloopt. Leuk bijkomstig feitje: mijn ex-vriend zit met z’n nieuwste verovering aan de bar te grinniken. Mag ik nu alsjeblieft dood?

Situatie 2: Vandaag voel ik me sexy. Heerlijk, echt overheerlijk zo’n dag. Na heel lang op skateschoenen en All Stars te hebben gelopen, werd het weer tijd voor charmante pumps. Vandaag heb ik ze dus gekocht, en nu het avond is, heb ik ze aan. Vroeger (in de brugklas) kon ik uitstekend lopen op hakken; de één-twee-pas had ik eigen gemaakt, zo mooi als mijn jonge billen schommelden. Maar goed, de brugklas is alweer een aantal jaren geleden…

Je raadt het al; midden in een stampvol café, waar ik minstens de helft van de aanwezigen ken, tuimel ik op mijn hakjes het trappetje af, om vervolgens weer op te staan, twee stappen te zetten, mijn enkels tegen elkaar aan te klikken en… ik kan het nauwelijks uitspreken… opnieuw heel hard ‘op mijn bek te gaan’. En nu? Mag ik nu dood?

Situatie 3: De huis- en tuinbeurs. Uiterst degelijk in een rok, een zwart blouseje erboven, hakjes aan, een panty... Op en top lady-like was ik, al zeg ik het zelf. Geen bier vandaag, wel een hoop koffie, want anders kan ik niet werken. Op de een of andere manier raakt die blaas van mij ook van koffie vol, dus een toiletbezoek was ook hier nodig. En daar zat mijn rok in mijn panty! Hello, butt cheeks! Toe, please… Mag het nu?

Als voorstaande situaties nog niet genoeg waren om je te overtuigen van mijn onovertroffen vermogen me in gênante situaties te verwikkelen: Wat dacht je van midden in de nacht vanuit een dorp terug naar huis willen fietsen, maar 30(!!) kilometer verderop belanden? Of vertellen dat ik niet zo’n fan van het muziekinstrument de trompet ben… tegen een trompettist? OEPS! Call me Britney, or let me die of shame…

Klik hier voor een overzicht van al mijn columns en gedichten.

Bekijk alle logs van NasharaRowold