Ondanks mijn geweldige kwaliteiten zal ik microfoons, talentscouts en knappe acteurs vermijden. Puur uit zelfbescherming. Ik zou als Beroemdheid genadeloos worden afgemaakt op de worst-dressed pagina. Helaas, bij mij mist het modehormoon.

Al weken ben ik op zoek naar Het Bruine Leren jasje. Zo’n jasje dat de meeste meisjes droegen in 2008. Twee seizoenen zag ik ze voorbijkomen en nu denk ik opeens: ik wil zo’n jasje! Nu zijn ze nergens meer te vinden.

Ik loop zo ver achter, ik heb een waarschuwingsfunctie. Als ik het aantrek, raakt het uit. Nu heb ik vaak skinny jeans aan, dus bij dezen: strakke broeken kunnen niet meer.

Die pofferige, creëer-een-nieuwe-vetrol-tops vind ik echt lelijk. Die ruime blouses met een touwtje erin dat het pofferig maakt bij je heupen. Als je daar geen vetrol hebt, wat moet je dan met die ruimte? Oh nee, ik heb een vreselijk vermoeden... De heuptas komt toch niet terug?

Mijn vrienden denken van niet. Mijn modehormoon mag dan ontbreken, bij hen zit het er wel. Zij sturen mijn gedesoriënteerde modegevoel bij. Als ik weer een last-season jurkje pas, komen ze aan met een pofmouwen-exemplaar. “Pas dit eens”. Twee tellen later sta ik fronsend voor de spiegel. “Wel een mooie kleur, maar wat een gekke mouwen.” Je kunt de jurk ook zien als een lang overhemd, snappen mensen wel dat het als jurkje is bedoeld? Wat als ze zeggen: je bent vergeten een broek aan te trekken?
Mijn vrienden overtuigen me. Dit jurkje is echt leuker dan de andere. Hij gaat mee.

Deze week dacht ik elke ochtend: toch maar niet. Vandaag ga ik hem aantrekken. Af en toe zal ik in de spiegel kijken. Eerst zie ik een kadertje om mijn spiegelbeeld met de tekst “OMG What were you thinking?”. Elke keer dat ik weer in de spiegel kijk, verandert het kadertje, totdat er staat “Elly, new in Best Dressed”.

Dan weet je dat dit soort overhemdjurkjes weer uit de mode zijn.

Klik hier voor een overzicht van al mijn columns.

Bekijk alle logs van Elly