Ja, ik hou van mij. Iedere dag. En iedere nacht. Ik vind mezelf leuk. Grappig ook. En het gekke is, dat schijnt niet te mogen. Want mensen moeten zichzelf vooral niet leuk vinden. En al helemaal niet van zichzelf houden. Dat is echt jammer. Want houden van jezelf is echt te gek!

Laatst vroeg iemand mij: ‘Marlies, vind jij jezelf leuk?’ ‘Ja, natuurlijk’ was mijn antwoord en na de verbaasde, licht bozige blik vroeg ik het terug. ‘Nee, niet zo’ zei ze. Ja, ze vond zichzelf dan wel aardig, maar niet erg leuk. En ze zei ook nog dat het best raar was dat ik vertelde dat ik zelfs enorm van mezelf hou. Ik vond het op mijn beurt weer raar dat zij niet van zichzelf houdt. Ik heb dat niet gezegd. Dat vond ik zonde van mijn woorden. Dan kon ik beter iets liefs tegen mezelf zeggen. Ik hou immers van mij. Ik vroeg haar of ze mij leuk vond. Ja, ze vond me zelfs heel erg leuk. Toen vroeg ik haar waarom ik mezelf dan niet leuk mag vinden, zij vond me ten slotte ook leuk, er moest dus een kern van waarheid inzitten. Na die woorden hield het gesprek op.

Ik heb het sinds dat gesprek heel druk. In mijn hoofd. Want er zijn dus heel veel mensen die zichzelf niet leuk vinden en niet van zichzelf houden. Ze vinden zichzelf hooguit een beetje aardig. Dat vind ik dan bijzonder. Bijzonder stom. Je gaat jezelf toch niet een beetje aardig zitten vinden, als je ook van jezelf kunt houden. Dat is veel leuker.

En dan zijn er nog mensen die getrouwd zijn of samenwonen of op wat voor manier dan ook bij elkaar horen die zeggen: ‘Ik begrijp eigenlijk niet wat hij (of zij in andere situaties) in mij ziet, hij vindt me heel leuk, maar dat vind ik zelf helemáál niet’. Dat is toch zielig. Voor hem. Dan zadel je hem dus op met jezelf, een in jouw ogen niet leuke vriendin. Ik zou het maar uitmaken dan. Hij verdient veel beter! Als ik weer eens verkering heb, begrijp ik wel wat hij in mij ziet. En hij weet ook waarom ik hem leuk vind. Dat vindt hij zelf namelijk ook. Want hij weet heel goed dat hij hartstikke lief, leuk, grappig en gezellig is! En dat vind ik dan ook. Van hem. We zijn vast heel gelukkig samen.

Ook mag ik niet om mijn eigen grappen lachen. Van men. Dat vind ik helemáál de meest idiote regel die er is. Als ik iets grappigs zeg, wat echt leuk is, waarna mensen niet meer bijkomen van het lachen, dan mag ik het vooral zelf niet leuk vinden. Maar. Als mensen er om lachen, is het blijkbaar grappig. En toch mag ik er zelf niet van genieten. Ook gek: ‘Waar lachen jullie om?’ ‘Nou, om jouw leuke grap net’ ‘Oh dan lach ik mee, want het is echt behoorlijk leuk inderdaad’ ‘Nee, dat mag niet, je lacht toch niet om je eigen grap?!’ ‘Maar je zegt net zelf dat het een leuke...’

Zucht.

Mocht je nou behoren tot de groep die regelmatig zegt zichzelf niet zo leuk te vinden, doe mij dan een lol en hou vandaag eens enorm van jezelf. Want er kunnen tijden komen dat je alleen in je huisje zit, kijkend naar buiten, jong of oud met niemand om je heen die iets liefs zegt. Dan is het toch fijn te weten dat jij wel van je houdt?

Dus. Hou van jou. Net als ik.

---------------------------------------------------------------------------------------------------
Wil je meer van me lezen, klik dan hier.

Bekijk alle logs van Marlease