- ‹ vorige
- 4061 of 6212
- volgende ›
Kennen jullie het liedje 'Ik heb twee linker linkerhanden?' van Kinderen Voor Kinderen nog? Nou, ik denk dat dat liedje speciaal voor mij geschreven is. Ik herken mijzelf zó in die zielige jongen met die twee linker linkerhanden.

Jammer genoeg ben ik ongeveer 20 jaar ouder, dus is het met mij misschien nog net wat erger gesteld dan met deze vent. Eigenlijk heeft hij misschien wel geluk in vergelijking met mij... Deze pijnlijke constatering moet ik toch echt maken en met jullie delen na mijn zoveelste blunder met een elektrisch apparaat.
De zondag begon nog wel zo mooi! Het valt mij overigens op dat dagen vaak mooi beginnen in een column en ook dan is er geen vuiltje aan de lucht. Wat een bullshit eigenlijk. Wanneer sta je nou op met meteen ongeluk, met vuil aan de lucht?! Dat je bed bijvoorbeeld meteen in elkaar zakt, of dat je wakker wordt met je arm uit de kom ofzo... Dat gebeurt eigenlijk nooit; elke dag begint zonder vuiltje aan de lucht. Ik begin opnieuw.
Het was een doodnormale zondagmorgen, maar dat zou snel veranderen. De zondagen staan bij vele mensen centraal om door te brengen met vriendje of familie. Het is dan ook de dag bij uitstek om een mooie boswandeling te maken, of te gaan picknicken aan het vennetje dat dicht bij huis. Zo’n zondag was het dus.
Ik had afgesproken om in de open lucht met een aantal vriendinnen te eten, met een roseetje erbij, thermoskannetje koffie, veel lekker eten en elkaars gezelligheid; kortom het zou een feestelijke lunch worden en daar hoorde mijn nieuwste aanwinst, een zomers jurkje, ook bij.
Om de koffie zo vers mogelijk aan te kunnen bieden, dacht ik dat het misschien lekker zou zijn om vlak van tevoren de koffie te zetten. Ik heb nog zo’n ouderwets koffiezetapparaat, met filters en gemalen koffie. Dat is voor mijn soort mensen trouwens al behoorlijk onhandig. Ik weet nooit wat de juiste afstemming is van het water in combinatie met de koffie.
Ik was hier een tijdje mee aan het klooien, want ook deze keer was de coördinatie van het apparaat en mijn linkerhanden niet helemaal juist op elkaar afgestemd. Dat bleek al helemaal toen dat k***bakje van de filterhouder openfloepte, waardoor de volledig (natte en warme) filter met inhoud en al over mij én mijn nieuwe jurkje viel! Waarom ik? Waarom nu? Mijn goede humeur was verdwenen. Ik had geen zin meer, moest me verkleden (daar ging de modeshow van mijn nieuwe jurkje) en de koffie was nog niet gezet. Dat ging ook niet gebeuren. Ik was er klaar mee. Ik besloot de koffie te skippen en mijn vriendinnen andere, veiligere drankjes aan te bieden, waardoor het toch nog een heerlijke dag werd.
Thuisgekomen viel mijn mond open van verbazing. Mijn vriend zat glimlachend op de bank en was uitermate in zijn nopjes met zijn 'nieuwe aankoop'. Hij had de allernieuwste Dolce Gusto besteld van Nescafé, dat ergens in april uitkomt. “Want ik erger me echt al maanden aan dat ouderwetse klote koffiezetapparaat. Het wordt gewoon echt tijd om een goed apparaat in huis te hebben, wat jij?” Zuchtend plofte ik neer op de bank. “Je hebt gelijk schat,” zei ik en besloot niets over het voorval eerder die dag te vertellen.
Klik hier voor een overzicht van al mijn columns.
Reacties
Nieuwe reactie inzenden