Zangeres zijn, lijkt mij het meest geweldige beroep ter wereld. Duizenden aanbidders en een stem waar menig mens jaloers op is. Het verhaal van de ster, die vanuit het diepe dal de weg naar de top weer bereikt, is fantastisch. Jammer alleen als het pijnlijk duidelijk wordt dat de eens zo fenomenale Whitney in de steek wordt gelaten door haar talent.

Whitney Houston is niet meer. Niet dat ze is overleden aan een overdosis, maar Whitney de zangeres is niet meer. De hele wereld zat op het puntje van zijn stoel toen de ooit zo geprezen ster weer van zich liet horen. Drank en drugsmisbruik behoorden tot het verleden en het knokige nachtegaaltje wilde haar stem weer laten horen.

Met als eerste hoogtepunt haar verschijning bij Oprah. Met weerzin heb ik gekeken hoe de twee diva’s elkaar bestookten met het ene compliment na het andere. Het werd een mierzoete schijnvertoning waarin al pijnlijk duidelijk werd dat de stembanden van Houston niet meer gesmeerd waren sinds de 80’s.

En nu lopen fans boos en gekwetst weg uit alle windstreken, omdat Whit de hoge noot niet meer haalt in “I’ll always love you”. Scheldpartijen en boegeroep zijn inbegrepen. Ik weet niet wat ik nu erger vind, het feit dat Whitney eerst aan de rand van de afgrond heeft gestaan wegens drugsmisbruik of het feit dat het nu pijnlijk duidelijk wordt dat de eens zo stralende ster is gedoofd.

Roem is vergankelijk, net als talent, blijkt maar weer. Het vervelende is dat een stem zwaar onderhevig is aan je levensstijl. Kies je ervoor om jezelf kapot te drinken, dan moet je dat helaas bekopen met je talent. En uiteindelijk je ego. Lieve Whitney, stop alsjeblieft met deze zielige schijnvertoning. Red jezelf nu het nog kan. Dan luister ik voor de 1000ste keer naar je oudere albums, waarop je liet horen wat een fenomenale zangeres je ooit was.

Bekijk alle logs van NicFinch