Ik wist dat de kans vrij groot was dat ik je vandaag tegen zou komen. Voorheen wist ik het goed te voorkomen, maar een bruiloft is zo lastig afzeggen. Ik heb mezelf gerustgesteld door aan te nemen dat jij er waarschijnlijk heus toch echt niet zult zijn.

Ik sta al een tijdje op het feest, tersluiks om me heen kijkend als ik jou vanuit mijn ooghoek spot. BOEM. Mijn hart maakt een vrije val door mijn borst en slaat wat slagen over. Van weeromstuit begint het daarna vlindervlug te fladderen. Ik doe net of ik je niet zie, dat is immers het meest volwassen om te doen.

“Blijf kalm, blijf kalm”, mompel ik terwijl ik me achter de rug van een groot heerschap probeer te verschuilen. Uiterlijk zie je natuurlijk niets aan me. Sereen en Zen are my middle names.

Je staat in de zon, lachend, een biertje in je hand. Zoals ik je eigenlijk altijd graag zag. Ware het niet dat ik je nu het liefst diep ongelukkig had gezien, lurkend aan een fles goedkope wodka, bij voorkeur ergens in een goot.

Maar nee, zo is het niet. Het geluk is aan jouw zijde. Terwijl ik dit zo sta te overpeinzen merk ik dat het gezelschap waar ik eerder me stond te praten langzaam is opgelost. Fuck! Nu sta ik alleen. Met twee glazen champagne in mijn hand, omdat ik er net maar één extra van de passerende ober had aangepakt. Duidelijk niet de beste positie om in aangetroffen te worden.

“Niet goed, niet goed”, fladdert mijn hart. Nee, dat realiseer ik me ook wel. Achter me hoor ik mensen lachen om een grapje dat jij kennelijk net hebt gemaakt.

Haastig spoed ik mij naar het dichtstbijzijnde groepje en wring me er tussen. Hmm, matig aantrekkelijke mensen. Liever word ik omringd door minstens vijf hysterisch mooie mannen die met de juiste mix van aanbidding en stoerheid hard om mijn grapjes lachen wanneer jij aan komt, maar vooruit. Je roeit met de riemen die je bij elkaar kunt grabbelen.

En dat jij eraan komt is onvermijdelijk. Jij bent, in tegenstelling tot mijzelf, niet laf en confrontatie mijdend. Ik gooi snel nog een glas bubbels achterover en grijp een nieuw, nog altijd zorgvuldig niet in jouw richting kijkend.

Dan voel ik zachtjes een hand op mijn schouder en hoor een aarzelend “Hoi”.
Ik kijk in je ogen en mijn hart fladdert weg.

.

Wil je lezen wat ik nog meer geschreven heb? Hier een overzicht(-je)

Bekijk alle logs van Isolde