Bijna alle vrouwen kennen de reclame van de appelcider wel. De reclame die de laatste tijd weer verrassend vaak voorbij komt. Waarschijnlijk omdat het terrasweer wordt. Wanneer ik naar deze reclame en bijbehorende mannen kijk, vraag ik me af of ik dit drankje ook wil drinken. Nu ik weet door wie de appels geplukt worden.

In het begin van deze reclame lopen mooie mannen een heuvel op in een appelgaard. Bijzondere combinatie. Ik verwacht Russische oude vrouwtjes in een appelgaard. Of Franse boeren. Maar mooie, gespierde mannen, ik zag ze er niet eerder. Dat kan ook komen omdat ik er bijna nooit kom. In een appelgaard.

In het daaropvolgende beeld staan enkele heren op een ladder. Ze plukken de appeltjes, groen als wat! Ze gooien ze speels in elkaars kruiwagen en één van de mannen laat een appel dansen op zijn biceps. Kort daarna heeft weer een ander pijl en boog in handen genomen om een appel die nog aan de boom hangt te doorboren, zodat wij het sap eruit zien komen. De appel hangt nog wel in de boom, dus waar deze actie goed voor was?

Voor het volgende shot. Want zoals het sap uit de appel spoot door de pijl die het doorboorde, zo bruist en spuit gelijk erna het cidertje over de randen van een aantal flesjes, die ineens op een tafel staan, omringd door de zojuist geplukte appels. Op dat moment wil ik eigenlijk nog even zien hoeveel appels ze hebben geplukt, of de kruiwagens nog goed staan en of de mannen nog stabiel op hun trapje balanceren.

In plaats daarvan, maken we ineens een sprong naar avond-feestgedruis. De vier mannen doen nu danspasjes op de bar in nette witte kledij. En ze zingen vrolijk verder. Want dat deden ze ook al in de appelgaard, over een fris en spannend meisje. Publiek staat te joelen. Een vrouw roept: Whoooh! Dan zien we een andere vrouw in beeld die een slok neemt van haar cider en een man verliefd aankijkt. Haar truitje is even groen als de appels in de gaard en hé, op dat moment gaan we ook weer even terug naar de appeltuin.

Maar wat wij in het begin nog niet wisten, is dat in die appeltuin een vijver ligt. Met een waterval. En stonden de heren eerst nog appels te plukken, daarna in nette witte kledij op een bar te dansen, zo komen zij nu plots met z’n vieren uit het water gelopen. Eerst duikt er één boven water. Met ontbloot bovenlijf. Daar krijgen de vrouwen immers dorst van en willen dan waarschijnlijk het aangeprezen drankje kopen. Willen zij dat nog niet, dan zorgt de donkere meneer er wel voor. Samen met zijn beste vriend loopt hij in jeans, want in deze reclame zou ‘spijkerbroek’ wat jammer klinken, en heeft hij in zijn linkerhand twee flesjes appelcider. Die verkopen ze zeker op de bodem van de vijver. Alle mannen hebben ineens flesjes drank in hun handen. En ze dragen allemaal, net als de donkere knapperd, jeans met daarboven een rand boxershort. Oh, en gespierd dat ze zijn! De laatste keer dat ik een man uit een vijver zag kruipen zag dat er heel anders uit.

De mannen zingen zelfs in het water vrolijk door. En wanneer ze zingen: ‘She’s fresh...’, kijkt één van de mannen mij aan en zegt: ‘Just like you’. Onbegrijpelijk, hoe weet hij dat? Ik verdenk hem ervan mijn vrienden of collega’s te hebben gebeld.

Na het zien van deze reclame heb ik overigens nog geen trek in dit alcoholische vrouwendrankje. En ook heb ik geen zin in een man met een six-pack en gebleekte tanden. Al helemaal geen zin om met één van de heren naar de kapper te gaan om zijn haar te laten stylen en zijn kleur bij te werken in de lokale tanning salon.

Maar waar ik dan wel ineens heel veel zin in heb, is een verse, sappige appel.

Zo’n groene.

--------------------------------------------------------------------------------------------------------------------
Wil je meer van me lezen, klik dan hier.

Bekijk alle logs van Marlease