Ze komen er weer massaal mee op de proppen, oude mensen en hun paasafspraakjes. Of we geen zin hebben om de halve middag eieren te zoeken in oma's stoffige huis. Ben ik even blij met mijn onregelmatige baan in de kraamzorg. April is maar een rare maand.

En gisteren was natuurlijk de aftrap.
1 April, kikker in je achterste.

Ik was net van mijn tamme rat af toen ik een babyratje in mijn handen geduwd kreeg. Hij was nog erg jong en zou in een slangenmaag of vriezer belanden.
Prima, dacht ik. Er zijn zoveel dieren die slecht terecht komen. Ik kan ze moeilijk allemaal gaan opvangen.
Maar hoe ouder en lelijker de ratjes werden, hoe zwakker mijn zieltje.
Met een plastic bakje reden we samen naar huis. Mijn lelijke halfnaakte rat en ik.

‘s Ochtends toen ik naar mijn werk wilde rijden hoorde ik op de radio de ene aprilgrap na de andere. En hoe vaak ik me ook heb geërgerd aan die datum, al kijkend naar mijn zogenaamde losse schoenveter. Werd het toch eens tijd om iemand een beetje in de maling te nemen.

Ik sms’te mijn maatje dat ik vergeten was het bakje uit mijn auto te halen de avond ervoor, en dat ik zojuist een koud geworden overleden ratje had aangetroffen.
"Is hem alsnog hetzelfde lot beschoren als de rest van het nest"
Ik kreeg niet veel later een sms terug. "Joh, wat ontzettend zielig, en wat erg dat je hem zo moest aantreffen!"
En natuurlijk is de volgende stap een subtiele hint naar de datum geweest. Waar het niet dat meneer deze niet snapte en netjes liet weten dat het donderdag was.

En zijn we goed en wel bijgekomen van de publiciteitsstunts van gisteren. Staat pasen voor de deur!

En de supermarkten hebben deze hints ook al opgepikt. Opeens kun je overal paasmaaltijden kopen, kaas in de vorm van konijntjes, toetjes met bloemfiguren, gourmetschotels ga zo maar door.
De term 'goede vrijdag' lijkt opeens wel iets beter op zijn plaats te zijn op deze manier. Maar toch kan ik mezelf niet motiveren om actief mee te doen met het paasfeest. Een verhaal van 2010 jaar terug herleven is niet iets wat in mijn dagritme past. En de hele affiniteit met die eieren is mij nog altijd onbekend.

Bovendien is ons gezin vast niet het enige die met de kerst nog paaseitjes tegenkomt in bloempotten, richels en kieren.
Ik heb weer genoeg 'gefeest' deze maand en denk dat ik pasen maar gewoon oversla dit jaar.

--------------------------------------------------------------------------------------
Voor al mijn columns klik hier.

Bekijk alle logs van Leura